Chiny
Japonia
Korea Południowa
Indie
USA
EuropaKonflikt na Bliskim Wschodzie osłabi tempo wzrostu gospodarczego
Pod koniec 2025 r. gospodarka Australii wykazywała silną dynamikę, wspieraną przez solidny eksport i większy popyt prywatny. Inwestycje w centra danych i transformację ekologiczną nabrały tempa, a wydatki gospodarstw domowych wzrosły w związku z napiętą sytuacją na rynku pracy i wzrostem płac. W rezultacie gospodarstwa domowe rozpoczęły rok 2026 w stosunkowo dobrej kondycji finansowej, zgromadziwszy rezerwy w związku z łagodzeniem polityki pieniężnej w 2025 r. Oczekuje się, że opóźnione skutki niższych stóp procentowych będą nadal wspierać aktywność gospodarczą na początku 2026 r., zanim stopniowo zaczną odczuwalne być skutki ponownego zacieśnienia polityki pieniężnej. W lutym Bank Rezerw Australii (RBA) zmienił kurs i podniósł swoją podstawową stopę procentową w odpowiedzi na ponowny wzrost inflacji spowodowany głównie popytem przewyższającym ograniczoną podaż. RBA podniósł stopę procentową trzykrotnie, osiągając w maju poziom 4,35% (wzrost z 3,85%), i nie wykluczył dalszego zacieśniania polityki pieniężnej, biorąc pod uwagę, że konflikt na Bliskim Wschodzie zwiększy presję inflacyjną. Wyższe stopy procentowe szybko odbijają się na gospodarstwach domowych poprzez spłaty kredytów hipotecznych, biorąc pod uwagę, że jedna trzecia australijskich gospodarstw domowych posiada kredyt hipoteczny, z czego 95% jest oprocentowanych według zmiennych stóp. Większość skutków tego zaostrzenia polityki pieniężnej będzie odczuwalna w drugiej połowie roku i utrzyma się do 2027 r.
Konflikt na Bliskim Wschodzie będzie głównym czynnikiem hamującym wzrost gospodarczy w 2026 r. Oczekuje się, że osłabi on zaufanie, spowoduje wzrost kosztów produkcji i spowoduje spadek realnych dochodów, co w konsekwencji spowolni wzrost popytu prywatnego. Wydatki publiczne pozostaną zatem na wysokim poziomie, zapewniając wsparcie dla gospodarstw domowych oraz podtrzymując inwestycje w sektorze przemysłowym w ramach transformacji ekologicznej i wydatków na obronność. Wzrost eksportu skorzysta na wyższych cenach i popycie na LNG oraz węgiel energetyczny, choć zostanie to częściowo zrównoważone przez wysokie koszty importu paliw. Popyt chiński, z wyłączeniem rudy żelaza, pozostanie czynnikiem sprzyjającym, ponieważ kraj ten będzie stosunkowo chroniony przed skutkami konfliktu.
Sektor wydobywczy pozostanie kluczowym motorem wzrostu pomimo zakłóceń spowodowanych warunkami pogodowymi na początku tego roku. Sektor ten będzie wspierany przez obfite zasoby oraz wysokie ceny miedzi i złota, choć będzie borykał się z wysokimi kosztami produkcji i eksploatacji. Trudności w segmencie transportowym, który jako pierwszy odczuł skutki wyższych cen paliw, przełożą się na większość sektorów. Australia jest importerem netto paliw rafinowanych, głównie z Singapuru, Korei Południowej i Malezji, które same są uzależnione od ropy naftowej pochodzącej od producentów z regionu Zatoki Perskiej. Uzależnienie to wykracza poza sektor energetyczny, ponieważ połowa importu mocznika do Australii pochodzi bezpośrednio z Bliskiego Wschodu. W sezonie 2026–2027 tempo wzrostu w sektorze rolno-spożywczym ulegnie spowolnieniu, ponieważ wyższe koszty nawozów będą negatywnie wpływać na marże, a produkcja spadnie w wyniku wysokich wolumenów. Rolnicy będą musieli odbudować stada zwierząt gospodarskich, a uprawy będą musiały zmierzyć się z bardziej suchymi warunkami, ponieważ zjawisko El Niño prawdopodobnie rozpocznie się w sierpniu 2026 r. Niemniej jednak sektor ten będzie nadal czerpał korzyści z dobrych wyników eksportowych w zakresie mięsa i produktów mlecznych po rekordowym roku 2025. Wreszcie aktywność w sektorze budowlanym ma stopniowo rosnąć, ponieważ ożywienie w zakresie wydawania pozwoleń na budowę oraz rządowe wsparcie dla osób kupujących dom po raz pierwszy w ramach programu 5-procentowego wkładu własnego stopniowo przekłada się na większą aktywność.
Wyższe dochody z sektora energetycznego łagodzą skutki rosnących kosztów paliw
Wydatki publiczne rosną od 2023 r., głównie na opiekę społeczną. W roku budżetowym 2026, który kończy się 30 czerwca bieżącego roku, dochody były wysokie, ale presja na wydatki pozostawała znaczna. Dotacje do energii elektrycznej zostały wycofane w grudniu 2025 r., ale rząd wprowadził środki wsparcia, aby złagodzić skutki rosnących kosztów paliw. W odpowiedzi na konflikt wdrożono kilka środków tymczasowych, w tym obniżenie o połowę podatku akcyzowego od paliw, zawieszenie opłat za użytkowanie dróg przez pojazdy ciężarowe oraz rezygnację z dodatkowych wpływów z podatku GST. W roku budżetowym 2027 środki te mogą wymagać przedłużenia do czasu złagodzenia presji kosztowej. Rząd ogłosił niedawno nową strategię mającą na celu zgromadzenie rezerw paliwowych oraz wprowadził nieoprocentowane pożyczki w wysokości 1 mld AUD w celu wsparcia przedsiębiorstw najbardziej dotkniętych niedoborami paliwa. Budżet na lata 2026–2027 zapewnia wsparcie dla rynku mieszkaniowego poprzez zainwestowanie 2 mld AUD w infrastrukturę sprzyjającą budownictwu mieszkaniowemu oraz będzie miał na celu zwiększenie wydajności poprzez ograniczenie biurokracji. Rząd Partii Pracy będzie nadal wspierał transformację ekologiczną (Future Made-In-Australia) oraz aktywność zawodową poprzez obniżenie minimalnej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych o jeden punkt procentowy. Działania mające na celu ograniczenie wydatków skoncentrują się na Krajowym Programie Ubezpieczeń dla Osób Niepełnosprawnych. Rząd będzie stopniowo hamował wzrost kosztów programu poprzez zaostrzenie kryteriów kwalifikacyjnych i ponowną ocenę planów. Zarówno w roku budżetowym 2026, jak i 2027, oczekuje się znacznego wzrostu dochodów, co przyniesie pewną ulgę, wspierany przez nadzwyczajne zyski wynikające z wyższych cen LNG oraz inflacji. Ogólnie rzecz biorąc, deficyt budżetowy ma się utrzymać, a rosnące odsetki oraz niewystarczający wzrost gospodarczy prawdopodobnie będą miały negatywny wpływ na dług publiczny.
W 2025 r. deficyt na rachunku bieżącym nadal się pogłębiał, choć w wolniejszym tempie niż w 2024 r., ponieważ nadwyżka w handlu towarami stopniowo się zmniejszała w związku ze spadkiem cen kluczowych towarów eksportowych. W 2026 r. dynamika handlu towarami i usługami pozostanie niestabilna i będzie ściśle powiązana z rozwojem sytuacji w konflikcie na Bliskim Wschodzie. Ożywienie w turystyce może stracić na sile, a prognozy wzrostu gospodarczego wśród partnerów handlowych zostały skorygowane w dół, co powoduje spowolnienie popytu zewnętrznego. Australia skorzysta jednak na wyższych cenach i popycie na LNG oraz węgiel energetyczny, ponieważ zakłócenia w katarskim kompleksie naftowo-gazowym Ras Laffan prawdopodobnie będą miały długotrwałe skutki. Z drugiej strony eksport rudy żelaza narażony jest na ryzyko spadku wynikające z zakłóceń pogodowych, które miały miejsce na początku tego roku, ale przede wszystkim z powodu intensywnej konkurencji ze strony Gwinei oraz zmniejszonego popytu ze strony Chin. Oczekuje się, że eksport produktów rolnych spadnie w związku ze spadkiem cen i wolumenów, choć nadal będzie utrzymywał się na wysokim poziomie, mimo że obecnie znajduje się na podwyższonym poziomie. Eksport wołowiny do Stanów Zjednoczonych, który osiągnął rekordowy poziom w 2025 r., skorzysta na zwolnieniu z ceł.
Import wzrośnie w związku z wysokimi cenami ropy naftowej oraz dalszymi zakupami sprzętu związanego ze sztuczną inteligencją, choć wzrost ten zostanie częściowo ograniczony przez słabszy popyt krajowy. W rezultacie deficyt na rachunku bieżącym wzrośnie w 2026 r. i zostanie jeszcze bardziej pogłębiony przez duży deficyt dochodów netto, odzwierciedlający odsetki od międzynarodowych pożyczek oraz znaczne wypłaty dywidend zagranicznych inwestorom w spółkach wydobywczych. Deficyt ten jest finansowany poprzez połączenie zakupów długu zagranicznego i napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych.
Australia stawia na zróżnicowane umowy handlowe w niepewnych czasach
W wyborach federalnych w Australii, które odbyły się 3 maja 2025 r., urzędujący rząd Partii Pracy odniósł przekonujące zwycięstwo. Pod przewodnictwem premiera Anthony’ego Albanese’a Partia Pracy zwiększyła swoją większość parlamentarną i zapewniła sobie rekordową liczbę mandatów w rządzie federalnym. Obecnie zajmuje ona 94 ze 150 mandatów w Izbie Reprezentantów (izba niższa, wybierana na trzyletnią kadencję) oraz względną większość 29 z 76 mandatów w Senacie (izba wyższa, wybierana na sześcioletnią kadencję), co oznacza, że rząd musi uzyskać poparcie senatorów Partii Zielonych i niezależnych, aby móc uchwalać ustawy. Główny rywal polityczny, Koalicja Liberalno-Narodowa (Lib/Nat), uległa osłabieniu, co częściowo odzwierciedla rosnący sprzeciw opinii publicznej wobec stanowisk postrzeganych jako zgodnych z linią Donalda Trumpa. Skrajnie prawicowa partia „One Nation” zyskuje na znaczeniu w związku z utrzymującą się presją związaną z kosztami utrzymania oraz rosnącymi nastrojami antyimigracyjnymi.
Gospodarka Australii jest narażona na skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie, ponieważ produkty ropopochodne stanowią około połowy jej zużycia energii, podczas gdy produkcja krajowa jest bardzo ograniczona. Przed wybuchem konfliktu rezerwy ropy i produktów ropopochodnych wystarczały jedynie na 49 dni importu netto, co stanowiło najniższy poziom wśród krajów należących do Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA). Rząd wykorzystuje eksport gazu i węgla jako kartę przetargową, aby zapewnić sobie import ropy naftowej poprzez umowy handlowe z azjatyckimi dostawcami. Na przykład w maju Australia i Japonia podpisały wspólne porozumienie w sprawie dostaw energii, które obejmuje również sektory surowców mineralnych i obronności. Współpraca ta wpisuje się w szerszą strategię Australii realizowaną od 2020 r., mającą na celu ograniczenie narażenia na globalne zawirowania oraz zależności od Chin i Stanów Zjednoczonych poprzez dywersyfikację partnerów handlowych w ramach licznych umów (z Indiami, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, Wielką Brytanią itp.). Najnowszym przykładem było podpisanie umowy o wolnym handlu z Unią Europejską, której negocjacje wznowiono na początku 2026 r. w obliczu nasilającej się globalnej niepewności.
Oprócz handlu w ostatnich latach nastąpiła również zmiana w australijskiej polityce zagranicznej i obronnej, a jej najbardziej znaczącą transformacją było podpisanie we wrześniu 2021 r. porozumienia wojskowego AUKUS ze Stanami Zjednoczonymi i Wielką Brytanią. Chociaż porozumienie w zakresie bezpieczeństwa ma na celu przeciwdziałanie chińskiemu ekspansjonizmowi w regionie Indo-Pacyfiku oraz rozwijanie nieformalnej współpracy wojskowej i dyplomatycznej między Stanami Zjednoczonymi, Indiami, Japonią i Australią (w ramach QUAD), australijska polityka skupia się bardziej na budowaniu nowej tożsamości jako strategicznego sojusznika niż na utrudnianiu działań Chinom, które pozostają kluczowym partnerem gospodarczym. Po eskalacji napięć na początku 2023 r. Australia i Chiny podjęły działania zmierzające do normalizacji stosunków handlowych poprzez wznowienie współpracy gospodarczej i dialogu na wysokim szczeblu.