Rok 2025 przyniósł kolejny wyraźny wzrost liczby niewypłacalności przedsiębiorstw, która osiągnęła rekordowy poziom 6566 przypadków. Mimo dynamicznego wzrostu polskiej gospodarki, szacowanego przez Coface na 3,6% w 2025 roku, liczba niewypłacalności wzrosła o 17,7% w porównaniu z rokiem 2024. Oznacza to jedynie nieznaczne spowolnienie dynamiki w stosunku do poprzedniego roku, kiedy wzrost wyniósł około 19%.
Chociaż dalszy wzrost liczby niewypłacalności nadal w istotnej mierze napędza popularyzacja postępowań restrukturyzacyjnych, wiele alternatywnych wskaźników potwierdza raczej słabą kondycję sektora przedsiębiorstw. Obecny stan polskiej gospodarki można więc określić mianem gospodarki dwóch prędkości - z jednej strony bardzo dynamiczny wzrost PKB, z drugiej zaś jedynie umiarkowana, a w wielu przypadkach wyraźnie słaba sytuacja finansowa firm.
Główne trudności dla polskiej gospodarki w 2025 roku pochodziły przede wszystkim z otoczenia zewnętrznego. Rok rozpoczął się od eskalacji wojen handlowych. Choć pesymistyczne scenariusze nie w pełni się zrealizowały, utrzymujące się na historycznie wysokich poziomach cła oraz przedłużająca się niepewność co do ostatecznego kształtu polityki celnej nadal negatywnie oddziałują na polską gospodarkę mocno zorientowaną na eksport. Konsekwencje wojen celnych wykraczają jednak poza bezpośredni wpływ na popyt zewnętrzny. Chińscy eksporterzy, napotykając bardzo wysokie cła na rynku amerykańskim, przekierowali znaczną część swojej nadprodukcji na rynek Unii Europejskiej, wywierając silną presję konkurencyjną na europejskich producentów. Sytuację dodatkowo pogorszyła stagnacja w Niemczech - największej gospodarce Europy i jednocześnie najważniejszym partnerze handlowym Polski – której polscy eksporterzy szczególnie dotkliwie doświadczyli w minionym roku.
Pomimo tych niekorzystnych uwarunkowań zewnętrznych Polska pozostała najszybciej rosnącą dużą gospodarką Unii Europejskiej i awansowała do grona 20 największych gospodarek świata. Ta odporność była możliwa dzięki stosunkowo dużemu rynkowi wewnętrznemu oraz silnie zdywersyfikowanej strukturze geograficznej i towarowej polskiego eksportu. Wzrostowi sprzyjał również wyjątkowo ekspansywny policy mix – z jednej strony najsilniejsze w regionie poluzowanie polityki pieniężnej (sześć obniżek stóp procentowych przez RPP), z drugiej utrzymujący się wysoki deficyt sektora finansów publicznych na poziomie około 6,5% PKB, który w krótkim terminie istotnie wspierał popyt wewnętrzny, choć w dłuższej perspektywie zwiększa ryzyko fiskalne.
komentuje Mateusz Dadej, Główny Ekonomista Coface w Regionie Europy Środkow-Wschodniej.
Mimo bardzo dobrej dynamiki wzrostu gospodarczego poprawa koniunktury nie była w stanie zrównoważyć narastających trudności po stronie kosztów, z którymi zmagały się polskie przedsiębiorstwa. Dynamika wynagrodzeń, choć wyraźnie wyhamowała w ciągu roku, nadal przewyższała wzrost produktywności w gospodarce. W konsekwencji wyniki finansowe i przeciętna rentowność sprzedaży przedsiębiorstw pozostały wyraźnie poniżej poziomów z lat 2022–2023.
Pobierz raport i bądź na bieżąco!