Chiny
USA
Hongkong
Japonia
Singapur
Korea Południowa
AustraliaTrwały wzrost napędzany eksportem technologii
W 2025 r. wzrost gospodarczy Tajwanu pozostanie silny, choć będzie narażony na skutki rosnącego protekcjonizmu. Nadmierne gromadzenie zapasów zaawansowanych chipów przez klientów z USA, spowodowane groźbą nałożenia ceł przez nową administrację rządową, spowodowało w 2024 r. wzrost gospodarczy powyżej trendu. Niemniej jednak zjawisko to może stracić na sile. Popyt związany ze sztuczną inteligencją i chmurą obliczeniową (serwery i inne produkty IT) będzie jednak nadal napędzał eksport. Sektory te pozostaną głównym motorem wzrostu, generując 80% PKB. Branża elektroniczna (25% PKB w 2023 r.) będzie zatem nadal cieszyć się trwałym wzrostem, nawet jeśli konkurencja ze strony Chin, Stanów Zjednoczonych i Korei Południowej oraz zwiększona produkcja półprzewodników, zwłaszcza układów „Legacy”, będą wywierać presję na ceny i marże przedsiębiorstw. Ponadto eksport tradycyjnych produktów nietechnologicznych nie odnotował jeszcze początku ożywienia z powodu nadpodaży chemikaliów oraz napływu tanich chińskich metali nieszlachetnych, spowodowanego powolnym ożywieniem sektora mieszkaniowego i problemami z nadmierną zdolnością produkcyjną w Chinach kontynentalnych.
Wydatki gospodarstw domowych (47% PKB) spowolniły po fazie nadrabiania zaległości w 2023 r., ale raczej nie spadną znacząco ze względu na utrzymujące się korzystne warunki na rynku pracy oraz stopniowy wzrost płac realnych. Ogłoszona niedawno podwyżka płacy minimalnej oraz wynagrodzeń w sektorze publicznym do 2025 r. powinna również wspierać wydatki gospodarstw domowych. Przyczyni się to do wzrostu w sektorze usług (60% PKB), w tym usług związanych z handlem i technologią. Dodatkowe dotacje pomogą również zmniejszyć niepewność zatrudnienia wśród pracowników znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. Do 2025 r. inflacja będzie nadal zbliżać się do poziomu poniżej 2-procentowego celu wyznaczonego przez Bank Centralny Republiki Chińskiej (CBC). Ożywienie na rynku nieruchomości w połączeniu z silnym eksportem oznacza, że CBC może wyróżnić się na tle innych banków centralnych i nie spieszyć się z obniżaniem stóp referencyjnych, które obecnie wynoszą 2% w przypadku stopy dyskontowej.
Inwestycje (25% PKB), ściśle powiązane z cyklem eksportowym, gwałtownie przyspieszyły. Ostatni wzrost importu dóbr kapitałowych wskazuje na solidną dynamikę w nadchodzących kwartałach. Ponadto Krajowa Rada Nauki i Technologii zatwierdziła nowy projekt inwestycyjny oparty na kilku parkach naukowych w kraju, mający na celu wzmocnienie pozycji Tajwanu jako lidera w dziedzinie innowacji technologicznych i medycznych. Sektor budowlany również przeżywa ożywienie na tle rosnących cen nieruchomości. Rząd uruchomił również plan inwestycyjny dotyczący projektów infrastruktury publicznej i przemysłowej, zaplanowany na lata 2025–2028, który zmniejszy obciążenie budżetowe poprzez przyciągnięcie inwestycji prywatnych. Wreszcie inwestycje będą napędzane przez plan „5+2”, uruchomiony w 2016 r., którego celem jest stymulowanie rozwoju Azjatyckiej Doliny Krzemowej (urządzenia podłączone do sieci), inteligentnych maszyn, energii odnawialnych, biomedycyny, obronności, innowacyjnego rolnictwa oraz recyklingu.
Solidne finanse
Po dość ostrożnym zarządzaniu budżetem w ostatnich latach budżet na rok 2025 wydaje się szczególnie ambitny, przewidując wzrost o prawie 20% w porównaniu z rokiem 2024. Największe wydatki zostaną przeznaczone na opiekę społeczną, a następnie na inicjatywy w dziedzinie edukacji, nauki i kultury. Środki budżetowe przeznaczone na pięć priorytetowych branż, a mianowicie półprzewodniki, sztuczną inteligencję, wojskowość, bezpieczeństwo i nadzór oraz komunikację nowej generacji, zostaną zwiększone o 40% w porównaniu z rokiem poprzednim. Jednak opozycja sprzeciwia się budżetowi i odroczyła jego zatwierdzenie, co ostatecznie może doprowadzić do znacznych cięć budżetowych. Niemniej jednak saldo budżetowe w 2025 r. będzie praktycznie zrównoważone. Od drugiej połowy 2025 r. budżet może znaleźć się pod presją wynikającą z sytuacji geopolitycznej, co wiąże się ze spowolnieniem wzrostu eksportu oraz wprowadzeniem środków fiskalnych mających na celu złagodzenie wpływu napięć na lokalną gospodarkę. Ponadto presja ze strony Stanów Zjednoczonych będzie nadal powodować wzrost wydatków na cele wojskowe, które obecnie wynoszą 2,5% PKB. Obciążenie długiem publicznym będzie nadal spadać w 2025 r. i pozostanie na niskim poziomie według międzynarodowych standardów.
Saldo handlowe pozostanie w dużej mierze dodatnie, przyczyniając się do bardzo wysokiej nadwyżki na rachunku bieżącym. Ponad 70% eksportu stanowią półprzewodniki (z czego 40% to półprzewodniki najnowszej generacji) oraz obliczenia o wysokiej wydajności. Komponenty elektroniczne, w szczególności układy scalone do montażu chipów, oraz paliwa będą nadal stanowić większość importu. Saldo usług, tradycyjnie wykazujące deficyt (z wyjątkiem okresu pandemii Covid) z powodu wydatków Tajwańczyków za granicą, mogłoby ulec poprawie dzięki wzrostowi liczby turystów z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej w ramach polityki „New Southbound” lub w przypadku zezwolenia na powrót chińskich turystów. Szybki powrót do poziomów sprzed pandemii jest jednak mało prawdopodobny. Pomimo wsparcia ze strony nadwyżki na rachunku bieżącym dolar tajwański będzie podatny na niepewność polityczną i geopolityczną, choć CBC będzie w stanie regularnie interweniować w celu utrzymania jego konkurencyjności. Rezerwy walutowe będą nadal wysokie i będą rosnąć; w październiku 2024 r. wyniosły one równowartość 16,8 miesiąca importu.
Niespokojna sytuacja polityczna w kraju, presja ze strony Chin i niepewność ze strony Stanów Zjednoczonych
Po zdobyciu 51 ze 113 mandatów w wyborach w styczniu 2024 r. rządząca Partia Minjindang (DPP) znalazła się w mniejszości w Yuanie Legislacyjnym (parlamencie). Większość posiada Kuomintang (KMT, 52 mandaty), przy stałym poparciu Tajwańskiej Partii Ludowej (TPP, 8 mandatów). Opozycja przeforsowała ustawy, które mogą zagrozić zasadzie podziału władzy poprzez zwiększenie uprawnień władzy ustawodawczej i zakłócenie funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego. Opozycja prawdopodobnie będzie nadal zgłaszać poprawki mające na celu osłabienie wysiłków prezydenta zmierzających do realizacji ambitnego programu politycznego, zwłaszcza w obszarach obronności i zabezpieczenia społecznego.
Nad Tajwanem nadal wisi zagrożenie ze strony Chin. 1 stycznia prezydent Tajwanu Lai Ching-te wezwał do zwiększenia międzynarodowej widoczności Tajwanu, podczas gdy Xi Jinping ponownie potwierdził swoje roszczenia wobec wyspy. Chińskie ćwiczenia wojskowe wokół wyspy w październiku 2024 r. były największymi od połowy lat 90. W 2025 r. ryzyko inwazji lub blokady powinno jednak zostać ograniczone. Niejasność co do ewentualnej interwencji wojskowej Stanów Zjednoczonych w przypadku ataku powinna działać odstraszająco. Ochronę zapewnia również status Tajwanu jako głównego dostawcy półprzewodników. Oprócz swoich manewrów Chiny będą kontynuować wysiłki mające na celu izolację Tajwanu na arenie międzynarodowej. Tajwan jest obecnie oficjalnie uznawany jedynie przez dwanaście małych państw z regionu Karaibów, Ameryki Łacińskiej i Pacyfiku. Odmawia mu się dostępu do organizacji regionalnych. Nie przeszkadza mu to jednak w utrzymywaniu nieoficjalnych stosunków ze Stanami Zjednoczonymi, Australią, Indiami, Japonią i Europą. Stosunki Tajwanu ze Stanami Zjednoczonymi pozostaną silne, pomimo złośliwej uwagi Donalda Trumpa, że Tajwan „ukradł amerykański przemysł chipowy” i powinien płacić więcej za swoją obronę, przy groźbie nałożenia ceł, jeśli produkcja chipów nie zostanie przeniesiona z powrotem do USA. Ponadto, w ramach polityki „New Southbound”, wyspa zamierza zacieśnić swoje więzi z Azją Południową i Południowo-Wschodnią, ale presja ze strony Chin ograniczy zakres tych działań.