Gospodarka wciąż wykazuje odporność pomimo trudnej sytuacji na świecie
Pomimo rosnącej niepewności na świecie szwedzka gospodarka kontynuuje stopniowe ożywienie do 2026 r., a tendencja ta ma się utrzymać również w 2027 r. Popyt krajowy umacnia się dzięki ekspansywnej polityce fiskalnej, rosnącym płacom realnym oraz ożywieniu konsumpcji gospodarstw domowych. W miarę jak presja inflacyjna osłabła w porównaniu z poprzednimi szczytami, wzrost płac ponownie wyprzedza wzrost cen konsumpcyjnych, co przyczynia się do przywrócenia siły nabywczej. Rynek pracy pozostaje w gorszej kondycji niż przed spowolnieniem, ale wykazuje oznaki poprawy, co wspiera zaufanie gospodarstw domowych i ich wydatki. Działania rządu mające na celu złagodzenie presji związanej z kosztami utrzymania, w tym obniżki podatków i ukierunkowane wsparcie dla gospodarstw domowych, również wspierają aktywność gospodarczą.
Oczekuje się, że polityka pieniężna pozostanie stosunkowo stabilna do końca 2026 r., a Riksbank prawdopodobnie utrzyma stopy procentowe na zasadniczo niezmienionym poziomie. Jeśli jednak wzrost gospodarczy będzie nadal nabierał tempa, a presja inflacyjna ponownie się pojawi, w 2027 r. może rozpocząć się cykl stopniowego zacieśniania polityki pieniężnej. Tymczasem rynek nieruchomości wydaje się ustabilizować po kilku latach korekty. Oczekuje się, że rosnące ceny nieruchomości – w miarę jak gospodarstwa domowe dostosowują się do nowego otoczenia stóp procentowych – wzmocnią zaufanie gospodarstw domowych, a pozytywne efekty majątkowe będą dodatkowo wspierać konsumpcję prywatną. Ryzyko zewnętrzne pozostaje jednak znaczne. Chociaż niedawna aprecjacja korony szwedzkiej miała jedynie ograniczony wpływ na wyniki eksportowe – dzięki konkurencyjności szwedzkich przedsiębiorstw i utrzymującej się sile eksportu usług – otoczenie międzynarodowe pozostaje trudne. Słaba aktywność w sektorze produkcyjnym w większości krajów Europy, napięcia handlowe oraz utrzymująca się niepewność dotycząca globalnych łańcuchów dostaw mogą ograniczyć wzrost eksportu i inwestycje przedsiębiorstw. W rezultacie oczekuje się, że ożywienie gospodarcze w Szwecji będzie nadal napędzane przede wszystkim przez popyt krajowy, a nie przez handel zagraniczny.
Liczba upadłości przedsiębiorstw, która w 2024 r. osiągnęła najwyższy poziom od dziesięcioleci, zaczęła spadać. Po ustabilizowaniu się w 2025 r. liczba upadłości spadła o około 6% w pierwszej połowie 2026 r. Oczekuje się jednak, że tempo poprawy ulegnie spowolnieniu, zwłaszcza że słaby popyt regionalny i wyższe koszty operacyjne nadal oddziałują na niektóre sektory. Presja pozostaje wyraźna w rolnictwie, transporcie oraz sektorze technologii informacyjno-komunikacyjnych. W perspektywie długoterminowej branże zorientowane na eksport i energochłonne – w tym przemysł chemiczny, produkcja wyrobów papierniczych, przemysł motoryzacyjny oraz niektóre gałęzie sektora transportowego – prawdopodobnie staną w obliczu rosnących wyzwań wynikających z ograniczonego popytu zewnętrznego, rosnącej presji konkurencyjnej oraz utrzymujących się ograniczeń kosztowych.
Rosnące zadłużenie publiczne pozostaje pod kontrolą
Oczekuje się, że pozycja zewnętrzna Szwecji pozostanie silna pomimo pewnego spowolnienia w okresie objętym prognozą. Przewiduje się, że nadwyżka na rachunku bieżącym nieznacznie się zmniejszy w 2026 r., a następnie ustabilizuje się w 2027 r., dzięki utrzymującym się nadwyżkom w handlu towarami i dochodach z inwestycji. Chociaż saldo usług prawdopodobnie pozostanie ujemne, co częściowo wynika z płatności związanych z własnością intelektualną i usługami biznesowymi, solidne przepływy dochodów pierwotnych oraz konkurencyjny sektor eksportowy Szwecji powinny nadal stanowić podstawę stabilnego ogólnego salda zewnętrznego. W związku z tym oczekuje się, że Szwecja utrzyma stabilną międzynarodową pozycję finansową pomimo trudniejszych warunków w światowym handlu.
Oczekuje się, że sytuacja finansów publicznych ulegnie umiarkowanemu pogorszeniu w latach 2026 i 2027, ponieważ rząd priorytetowo traktuje środki wsparcia gospodarczego, obniżki podatków oraz wyższe wydatki na usługi publiczne i obronność. Chociaż poprawa sytuacji gospodarczej powinna poszerzyć podstawę opodatkowania i wesprzeć dochody rządowe, jest mało prawdopodobne, aby w pełni zrównoważyło to skutki ekspansji fiskalnej. W rezultacie oczekuje się, że deficyty publiczne nieco wzrosną, a dług publiczny będzie stopniowo rósł. Niemniej jednak poziom zadłużenia pozostanie niski w porównaniu z międzynarodowymi standardami, zapewniając Szwecji znaczną elastyczność fiskalną w porównaniu z większością rozwiniętych gospodarek.
Polityczne priorytety w zakresie obronności, opieki społecznej i migracji przed wyborami w 2026 r.
Wybory parlamentarne zaplanowane na wrzesień 2026 r. już teraz wpływają na sytuację polityczną i fiskalną. Obecny rząd przyjął bardziej ekspansywny kurs fiskalny, łącząc wsparcie dla gospodarstw domowych borykających się z wyższymi kosztami utrzymania ze zwiększonymi inwestycjami w usługi publiczne i infrastrukturę. Pomimo tych środków i poprawiających się perspektyw gospodarczych sondaże wskazują na bardzo wyrównaną walkę wyborczą. Niezależnie od wyniku wyborów istnieje szeroki konsensus polityczny co do wspierania wzrostu gospodarczego, wzmacniania usług socjalnych oraz utrzymania wysokich wydatków na obronność, co sugeruje, że polityka budżetowa prawdopodobnie pozostanie sprzyjająca zarówno pod rządami centroprawicy, jak i centrolewicy.
Rozwój sytuacji geopolitycznej nadal kształtuje priorytety polityczne. Po przystąpieniu Szwecji do NATO wydatki na obronność znacznie wzrosły i oczekuje się, że w nadchodzących latach będą nadal rosnąć, osiągając poziomy znacznie przewyższające historyczne normy (wydatki na obronność powinny wzrosnąć o prawie 20% w 2026 r., osiągając około 3% PKB w 2028 r.). Wzmocnienie potencjału wojskowego, poprawa gotowości cywilnej oraz zacieśnienie współpracy z partnerami skandynawskimi i europejskimi stały się kluczowymi elementami polityki rządu.
Migracja pozostaje kolejnym kluczowym obszarem zainteresowania politycznego. Niedawne reformy zaostrzyły wymogi dotyczące pobytu, obywatelstwa i migracji zarobkowej, odzwierciedlając szerszy zwrot w kierunku bardziej restrykcyjnych ram imigracyjnych. W połączeniu z niższymi przepływami migracyjnymi netto zmiany te przyczyniły się do wyjątkowo słabego wzrostu liczby ludności, stwarzając nowe wyzwania dla długoterminowej podaży siły roboczej i wzrostu gospodarczego.

Niemcy
Norwegia
USA
Dania
Finlandia
Holandia
Chiny