Mauretania

Wzrost gospodarczy napędzany przez projekty wydobywcze

Oczekuje się, że w 2025 r. tempo wzrostu ulegnie spowolnieniu, hamowany przez słabe wyniki sektora złota, który w pierwszej połowie roku odnotował 20-procentowy spadek produkcji w Tasiast w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego, a także opóźnienia w uruchomieniu komercyjnej produkcji w ramach projektu gazowego Greater Tortue Ahmeyim (GTA), realizowanego wspólnie z Senegalem.

W 2026 r. oczekuje się przyspieszenia wzrostu gospodarczego, napędzanego pełną produkcją gazu. Pierwsza faza projektu GTA, prowadzona przez BP (Wielka Brytania) i Kosmos Energy (USA), rozpoczęła się w styczniu 2025 r. przy szacowanej zdolności produkcyjnej wynoszącej 2,5 mln ton LNG rocznie. Gaz ten przyczyni się do krajowej produkcji energii elektrycznej oraz eksportu, który rozpoczął się w kwietniu 2025 r. Jednocześnie inwestycje zagraniczne będą wspierać rozwój sektora uranu. Pierwszy projekt wydobywczy, zlokalizowany w regionie Tiris Zemmour, jest realizowany przez australijską firmę Aura Energy, która w lipcu 2024 r. uzyskała ostateczne pozwolenie na budowę i eksploatację. Ostateczna decyzja inwestycyjna ma zapaść do końca 2025 r., a wstępne finansowanie szacuje się na 230 mln USD. Ponadto wysokie światowe ceny złota (39% eksportu) i rudy żelaza (28% eksportu) będą sprzyjać produkcji górniczej. Kilka międzynarodowych koncernów podpisało również umowy dotyczące wykorzystania potencjału kraju w zakresie zielonego wodoru, a decyzje inwestycyjne w tej sprawie spodziewane są w 2026 r.

Jednocześnie gospodarka skorzysta na prężnym sektorze usług (48% PKB w 2024 r.), napędzanym rozwojem infrastruktury telekomunikacyjnej. Umiarkowane ceny ropy naftowej i żywności, które stanowią główne pozycje importowe, powinny wspierać konsumpcję prywatną (53% PKB). Wzrost w sektorze surowcowym będzie jednak ograniczony. Po osiągnięciu szczytu w 2024 r. (1,5 mln ton złowionych ryb i ponad 1 mln ton wyeksportowanych) oczekuje się normalizacji aktywności w sektorze rybołówstwa. Stopniowe wyczerpywanie się zasobów rybnych stanowi poważne zagrożenie dla gospodarki, ponieważ sektor ten generuje prawie 10% PKB, 23% eksportu i zatrudnia ponad 50 000 osób.

Podwójny deficyt zmniejszy się dzięki eksportowi gazu

Deficyt budżetowy będzie nadal maleć w 2025 r. Rząd będzie kontynuował konsolidację fiskalną poprzez zwiększenie dochodów niezwiązanych z wydobyciem, oparte na wprowadzeniu nowego podatku od emisji dwutlenku węgla, usprawnieniu poboru podatków oraz zniesieniu kilku zwolnień podatkowych. Ponadto wyższe opłaty eksploatacyjne z tytułu gazu wzmocnią dochody publiczne, równoważąc wzrost wydatków na inwestycje kapitałowe i transfery socjalne. Oczekuje się, że w 2026 r. władze będą kontynuować działania w ramach umów zawartych z Międzynarodowym Funduszem Walutowym. Od stycznia 2023 r. Mauretania korzysta z programu Extended Fund Facility oraz Extended Credit Facility o okresie trwania 42 miesięcy i łącznej kwocie 86,9 mln USD. W grudniu 2023 r. MFW przyznał również instrument na rzecz odporności i zrównoważonego rozwoju (Resilience and Sustainability Facility) w wysokości 258,21 mln USD na okres 31 miesięcy. W ramach tych trzech programów wypłacono już prawie 150 mln USD.

W 2026 r. oczekuje się dalszego zmniejszania się dużego deficytu na rachunku bieżącym, głównie dzięki mniejszemu deficytowi handlowym. Wzrost eksportu węglowodorów częściowo zrównoważy spadek eksportu produktów nieenergetycznych (zwłaszcza ryb). Do poprawy salda handlowego przyczyni się przede wszystkim spadek importu. Po pierwsze, oczekuje się spadku importu dóbr kapitałowych po zakończeniu pierwszej fazy projektu GTA. Następnie niższe światowe ceny ropy i żywności powinny zmniejszyć koszty importu. Deficyt w sektorze usług (7% PKB w 2024 r.) ma pozostać na wysokim poziomie, ponieważ inwestycje w sektorze wydobywczym przyczyniają się do utrzymania wysokich kosztów importu. Deficyt ten będzie finansowany głównie z bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz pożyczek od partnerów dwustronnych i wielostronnych, przy czym te ostatnie stanowią około 60% niespłaconego długu zagranicznego (86% całkowitego długu publicznego).

Stabilność polityczna i ograniczone ryzyko związane z dżihadystami

Prezydent Mohamed Ould Cheikh Ahmed Ghazouani został ponownie wybrany w czerwcu 2024 r. na drugą i ostatnią kadencję przewidzianą w konstytucji, uzyskując 56% głosów. Kraj ten regularnie boryka się z niepokojami społecznymi związanymi z dyskryminacją etniczną na szkodę społeczności Harratin, wysokim bezrobociem i niskim poziomem życia. Jest jednak mało prawdopodobne, aby zagrażało to stabilności politycznej, ponieważ Ghazouani, jako były generał, cieszy się poparciem sił zbrojnych. Ponadto partia prezydencka El Insaf dysponuje większością parlamentarną, zdobywając 107 z 176 mandatów w wyborach parlamentarnych w maju 2023 r.

W wymiarze zewnętrznym niestabilność i obecność dżihadystów w innych krajach Sahelu, a także konflikt między Marokiem a Frontem Polisario w Saharze Zachodniej, prawdopodobnie spowodują nasilenie napływu uchodźców do Mauretanii. Jednak od 2011 r. kraj ten nie doświadczył żadnych ataków dżihadystów dzięki stałym inwestycjom w obronność, bezpieczeństwo i wywiad.

Wzmocnienie stosunków dwustronnych z innymi krajami arabskimi, zwłaszcza z Arabią Saudyjską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi, będzie kontynuowane poprzez finansowanie i inwestycje z ich strony, w szczególności w zakresie zielonego wodoru, a także poprzez rozwój powiązań handlowych. Współpraca z Senegalem pozostanie aktywna, zwłaszcza w zakresie wspólnej eksploatacji podmorskich złóż gazu w ramach projektu GTA. Wreszcie kraj ten będzie utrzymywał stosunki z Unią Europejską (UE) i Stanami Zjednoczonymi, które są zainteresowane potencjałem energetycznym i położeniem geograficznym kraju. Na początku 2025 r. UE wzmocniła swoje zaangażowanie w inicjatywę „Global Gateway”, zapewniając wsparcie finansowe na rzecz zarządzania migracją, tworzenia miejsc pracy i bezpieczeństwa. Ponadto Mauretania mogłaby skorzystać z preferencyjnego dostępu do rynku amerykańskiego w następstwie spotkania prezydentów Ghazouaniego i Trumpa w lipcu 2025 r., podczas którego podkreślono rolę kraju jako strategicznego partnera wojskowego oraz potencjalnego miejsca docelowego dla amerykańskich inwestycji w regionie.

Ostatnia aktualizacja: listopad 2025 r.