Litwa
Estonia
Niemcy
Szwecja
Rosja
Polska
FinlandiaOżywienie gospodarcze spowolnione przez konflikt na Bliskim Wschodzie
Rok 2025 charakteryzował się ożywieniem aktywności gospodarczej napędzanym popytem krajowym. Ożywienie wzrostu gospodarczego nieznacznie spowolniło w 2026 r. w wyniku konfliktu na Bliskim Wschodzie, ale oczekuje się, że w 2027 r. powróci na ścieżkę wzrostu. Rosnące ceny energii automatycznie spowodowały wzrost kosztów czynników produkcji i transportu. Aktywność gospodarcza pozostaje jednak odporna i jest napędzana przez konsumpcję prywatną, której wzrost prognozuje się na 1,6% w 2026 r. i 1,9% w 2027 r. Chociaż konsumpcja prywatna jest wspierana przez rosnące płace nominalne, pozostaje podatna na utrzymującą się wysoką inflację. Ta ostatnia zaczęła przyspieszać już w 2025 r. Wzrost cen energii wynikający z blokady Cieśniny Ormuz utrzymał inflację na wysokim poziomie w 2026 r., a impas w sytuacji geopolitycznej w 2027 r. spowoduje utrzymanie się wysokiego napięcia. Wpływ ten pozostaje jednak umiarkowany, ponieważ Łotwa posiada sektor przemysłowy o stosunkowo niskiej energochłonności oraz zróżnicowany koszyk energetyczny. Ponadto, aby ograniczyć spadek siły nabywczej konsumentów, rząd obniżył stawkę VAT na niektóre podstawowe artykuły spożywcze.
W 2025 r. inwestycje wzrosły o 9,8% po dwóch latach spadku. Wzrost ten wynikał głównie z inwestycji prywatnych, a także z funduszy unijnych, zwłaszcza przeznaczonych na projekt Rail Baltica. Projekt ten, finansowany w około 85% przez Unię Europejską, ma na celu budowę nowej linii kolei dużych prędkości, która zintegruje kraje bałtyckie z siecią europejską i zwiększy konkurencyjność regionu. Pierwotnie planowane na 2026 r. zakończenie projektu zostało opóźnione do 2030 r. z powodu braku ze strony Łotwy niezbędnych środków budżetowych, szacowanych na 3,7 mld EUR. Ze względu na łączny wpływ inflacji i niepewnej sytuacji geopolitycznej prognozowany wzrost inwestycji na rok 2026 pozostaje bardziej umiarkowany niż w 2025 r., tj. na poziomie około 3%. Kraj nadal boryka się z trudnościami w finansowaniu działań innowacyjnych z powodu rozdrobnionych programów pomocowych, obciążonych nadmierną biurokracją. Jednak w 2026 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) przeznaczył 20 mln EUR na zielone obligacje wyemitowane przez Latvenergo, państwową spółkę energetyczną. Środki te zostaną przeznaczone na wsparcie projektów związanych z energią wiatrową, magazynowaniem energii w akumulatorach oraz modernizacją elektrowni wodnych i fotowoltaicznych.
Gospodarka opiera się na sektorze usług, który generuje 75% PKB, w tym na usługach dla przedsiębiorstw, technologiach informacyjno-komunikacyjnych (ICT) oraz transporcie. Ze względu na ograniczenia UE dotyczące rosyjskich przewoźników handel z Rosją w coraz większym stopniu odbywa się za pośrednictwem krajów bałtyckich, przy udziale lokalnych firm. Jednak w lipcu 2026 r. Rosja zawiesiła działalność na swoich kolejowych przejściach granicznych z Łotwą. Pomimo słabej kondycji zachodnioeuropejskiego sektora budowlanego przemysł drzewny i meblarski cieszy się przewagą konkurencyjną dzięki bogatym zasobom leśnym. Drewno, jako główny surowiec naturalny kraju, jest również wykorzystywane do ogrzewania mieszkań oraz do produkcji energii w elektrowniach na biomasę. Przemysł farmaceutyczny jest również sektorem osiągającym bardzo dobre wyniki, a na rok 2026 prognozuje się wzrost sprzedaży o 8,5%, napędzany głównie przez grupę farmaceutyczną Grindeks. Ten lider branży farmaceutycznej znacznie ograniczył eksport do Rosji na rzecz ekspansji na nowe rynki, zwłaszcza w Ameryce Południowej.
Rosnąca presja budżetowa spowodowana zwiększonymi wydatkami na obronność
Oczekuje się, że w latach 2026 i 2027 deficyt budżetowy ulegnie zwiększeniu. Wzrost deficytu wynika ze wzrostu budżetu obronnego w kontekście utrzymujących się napięć z Rosją. W związku z tym Łotwa powołała się na krajową klauzulę wyłączenia zawartą w Pakcie Stabilności i Wzrostu, aby sfinansować te wydatki wojskowe, które według prognoz wyniosą odpowiednio 4,1% i 5,5% PKB w latach 2026 i 2027. W czerwcu 2026 r. Łotwa podpisała umowę pożyczki na cele obronne w wysokości 3,5 mld EUR w ramach programu Unii Europejskiej SAFE (Security Action for Europe).
Kontrola deficytu jest istotna ze względu na koszty budżetowe związane ze starzeniem się społeczeństwa oraz konieczność finansowania systemu opieki zdrowotnej. Prognozuje się, że w nadchodzących latach wskaźnik długu publicznego do PKB wzrośnie. Dochody z trudem nadążają za rosnącymi wydatkami, a wpływy z podatków są niższe od średniej UE. 1 stycznia 2026 r. weszła w życie reforma podatkowa, która między innymi zwiększy dochody rządowe. Reforma polega przede wszystkim na zmniejszeniu obciążeń podatkowych osób o niskich i średnich dochodach oraz ich zwiększeniu dla pozostałych, a także na wprowadzeniu 3-procentowego podatku dodatkowego od wszystkich dochodów przekraczających 200 000 EUR rocznie, w tym wynagrodzeń, dywidend, zysków kapitałowych i innych dochodów.
W 2026 r. deficyt na rachunku bieżącym ma się pogłębić. Ponieważ Łotwa jest importerem netto ropy naftowej, deficyt ten pogłębia się w wyniku rosnących globalnych kosztów energii. Prognozowany na około 0,7% wzrost eksportu w 2026 r. pozostaje umiarkowany, ale oczekuje się, że w 2027 r. odnotuje ożywienie do około 2,7%, głównie dzięki konkurencyjnemu sektorowi drzewnemu, a także produktom spożywczym i farmaceutycznym. Saldo usług pozostaje natomiast na plusie, głównie dzięki sektorom logistyki, IT i transportu.
Nowy rząd w obliczu napięć z Rosją
Stosunki dyplomatyczne z Rosją prawdopodobnie pozostaną napięte do 2030 r. W 2026 r. w łotewskiej przestrzeni powietrznej zauważono kilka dronów. Wzrost wydatków na obronę jest odpowiedzią na spodziewaną eskalację rosyjskich ataków hybrydowych. Łotwa wzmocniła środki bezpieczeństwa wokół zapory wodnej w pobliżu Rygi w odpowiedzi na zagrożenie rosyjskimi atakami na infrastrukturę krytyczną w regionie.
Rosyjskie zagrożenie wpływa również na politykę wewnętrzną. 10 maja 2026 r. premier Evika Silina odwołała ministra obrony po tym, jak dron uderzył w magazyn paliwa. Szefowa rządu złożyła następnie rezygnację po tym, jak minister opuścił partię. 28 maja parlament zatwierdził utworzenie nowego rządu – nadal centroprawicowego i nacjonalistycznego – na czele z centrystą Andrisem Kulbergsem z partii Zjednoczona Lista. 3 października centroprawicowa partia premier Siliny, Zjednoczona Lista, zwyciężyła w wyborach parlamentarnych. Z wynikiem 35,3% głosów i 42 mandatami partia Kulbergsa ma dobrą pozycję do prowadzenia negocjacji koalicyjnych. Mogłaby zapewnić sobie większość parlamentarną albo z nacjonalistycznym Sojuszem Narodowym, albo z centrową partią Nowa Jedność. Partie te łączy zaangażowanie w dalsze wspieranie Ukrainy, ograniczanie rosyjskich wpływów kulturowych oraz dostosowanie się do polityki NATO i Unii Europejskiej. W wyborach parlamentarnych zyskały również partie populistyczne, wspierane przez mniejszość rosyjskojęzyczną (która stanowi jedną trzecią ludności i jest w dużej mierze wykluczona z procesu politycznego).