Chiny
Europa
Singapur
Wietnam
Angola
USA
NamibiaPrzyspieszony wzrost napędzany inwestycjami w sektorze ropy naftowej, gazu i górnictwa
Oczekuje się, że w 2026 r. wzrost gospodarczy będzie nadal przyspieszał. Kraj ten wprowadził środki mające na celu zwiększenie atrakcyjności sektora węglowodorów, w szczególności poprzez większą przejrzystość w przyznawaniu kontraktów oraz ulgi podatkowe, aby zwiększyć produkcję zarówno poprzez stabilizację dojrzałych złóż, jak i wiercenie nowych odwiertów. W kwietniu 2025 r. firma TotalEnergies ogłosiła plany zainwestowania 500 mln USD w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji morskiego złoża Moho Nord (około 100 000 baryłek dziennie) przy jednoczesnym rozpoczęciu nowych działań poszukiwawczych. Jednocześnie firma China Oil Natural Gas Overseas Holding Ltd (COGO) planuje zainwestować 150 mln USD w ciągu trzech lat w rozwój złóż Conkouati-Koui i Nanga III. Pod koniec 2025 r. podpisano umowę o wartości 23 mld USD z chińską firmą Wing Wah w celu modernizacji infrastruktury na obszarach objętych koncesjami Banga Kayo, Holmoni i Cayo, wykonanie nowych odwiertów, przy czym celem jest zwiększenie wydobycia o 200 000 baryłek dziennie do 2050 r. oraz zwiększenie wydobycia, w tym gazu. Oczekuje się, że w 2026 r. wydobycie ropy nieznacznie przekroczy limit wyznaczony przez OPEC (277 000 b/d), pozostając jednak poniżej rekordowego poziomu 329 000 b/d osiągniętego w 2019 r. Sektor gazowy również będzie wspierał wzrost, napędzany przez projekt Congo LNG na bloku morskim Marine XII. Uruchomienie przez ENI w 2025 r. drugiego terminalu pływającego, Nguya FLNG, zwiększy moce produkcyjne do 3 mln ton rocznie, przeznaczonych na eksport do Europy oraz na krajową produkcję energii elektrycznej. Ponadto przyjęcie w 2026 r. nowego kodeksu gazowego doprecyzuje warunki opodatkowania i udzielania koncesji w tym sektorze, co ma na celu przyciągnięcie większej liczby inwestorów. Dywersyfikacja gospodarcza pozostaje centralnym elementem Krajowego Planu Rozwoju (PND) na lata 2022–2026, jednak rozwój rolnictwa (9% PKB) i usług (39%) pozostaje ograniczony. Sektor górniczy będzie nadal się rozwijał, wciąż zdominowany przez górnictwo rzemieślnicze, ale wspierany przez kilka projektów strukturalnych. Wydobycie złoża żelaza Mbalam-Nabeba, które rozciąga się na terytorium sąsiedniego Kamerunu, rozpoczęło się w maju 2024 r. i oczekuje się, że ostatecznie stanie się piątym co do wielkości ośrodkiem wydobycia rudy na świecie. W przypadku potażu brytyjska firma Kore Potash kontynuuje prace nad projektem Kola, zlokalizowanym w basenie Sintoukola. Przy szacowanym potencjale wynoszącym 50 mln ton w ciągu 23 lat budowa obiektów ma się rozpocząć w 2026 r. Wreszcie popyt krajowy będzie wspierany przez stabilną konsumpcję prywatną i dynamiczne inwestycje publiczne.
W 2026 r. oczekuje się, że inflacja utrzyma się na poziomie zbliżonym do 3-procentowego pułapu ustalonego przez Bank Państw Afryki Środkowej (BEAC). Niższe światowe ceny energii oraz umocnienie franka CFA względem dolara amerykańskiego ograniczają presję inflacyjną, jednak sporadyczne niedobory energii elektrycznej, wody i paliwa stanowią ryzyko wzrostu inflacji. W grudniu 2025 r. BEAC podniósł swoją podstawową stopę procentową do 4,75% – był to pierwszy krok w kierunku zacieśnienia polityki pieniężnej od marca 2023 r. – w oczekiwaniu na przewidywane spowolnienie wzrostu gospodarczego w regionie. Decyzja ta wynikała z chęci zachowania rezerw walutowych, które pod koniec 2025 r. spadły do poziomu odpowiadającego 4,2 miesiąca importu (w porównaniu z 4,9 miesiąca w roku poprzednim).
Spadek cen ropy negatywnie wpływa na finanse publiczne i bilans płatniczy
Oczekuje się, że konsolidacja fiskalna w ramach programu Extended Credit Facility MFW (455 mln USD) będzie kontynuowana w 2026 r., choć jej przebieg jest niepewny ze względu na wygaśnięcie programu w marcu 2025 r. Wydatki publiczne pozostaną na wysokim poziomie, ponieważ władze nadal koncentrują się na ograniczaniu ubóstwa, zwłaszcza poprzez działania w dziedzinie zdrowia i edukacji, oraz na realizacji Krajowego Planu Rozwoju na lata 2022–2026. Jednak ograniczenie dopłat do paliw pomoże w kontrolowaniu wydatków. Odnotowano postępy w zakresie mobilizacji dochodów podatkowych dzięki ograniczeniu zwolnień, ściąganiu zaległości podatkowych oraz cyfryzacji procedur. Rozwój sektorów gazowego i górniczego również przyczyni się do wzmocnienia dochodów pozapaliwowych. Niemniej jednak spadek dochodów z ropy naftowej w związku z obniżką światowych cen ropy powoduje stopniowe zmniejszanie się nadwyżki budżetowej, przy czym ropa stanowi 60% dochodów podatkowych. Oczekuje się, że dług publiczny jako procent PKB będzie nadal spadał w 2026 r., czemu sprzyjać będzie stopniowa likwidacja zaległości płatniczych, które na koniec października 2025 r. stanowiły 15% stanu zadłużenia, w porównaniu z 32% w 2020 r. Niemniej jednak wskaźnik ten pozostanie powyżej pułapu 70% PKB ustalonego przez CEMAC. Restrukturyzacja 85% długu regionalnego w 2024 r. przyniesie oszczędności w zakresie kosztów obsługi długu w wysokości około 700 mld CFAF (1 mld EUR) w latach 2024–2028. Niemniej jednak obsługa długu nadal stanowi ponad 10% PKB i połowę dochodów publicznych. Chociaż udział długu regionalnego wzrósł (60% w 2025 r.), odzwierciedlając ponowne skoncentrowanie się na rynku regionalnym w celu ograniczenia narażenia na ryzyko stóp procentowych i kursów walutowych, w listopadzie 2025 r. kraj wyemitował euroobligacje o wartości 670 mln USD (oprocentowanie 9,8% na 7 lat). Większość długu zagranicznego ma charakter dwustronny lub wielostronny (78% w 2024 r.).
Pojawienie się deficytu na rachunku bieżącym w 2025 r. wynika ze spadku cen ropy naftowej – ropa stanowi 90% eksportu Konga – oraz wzrostu importu związanego z dywersyfikacją gospodarki i rozwojem sektora węglowodorów. Duży wpływ będzie miał również strukturalny deficyt dochodów pierwotnych spowodowany wzrostem repatriacji zysków przez koncerny naftowe. Rezerwy walutowe pozostaną pod presją, pokrywając w 2026 r. średnio zaledwie dwa miesiące importu.
Prezydent Sassou-Nguesso i Kongijska Partia Pracy utrzymują ścisłą kontrolę
Oczekuje się, że 82-letni prezydent Denis Sassou-Nguesso, sprawujący władzę od ponad czterech dekad, utrzyma stanowisko prezydenta w wyborach w marcu 2026 r. po jednogłośnym wyznaczeniu go na kandydata Kongijskiej Partii Pracy (PCT). W czerwcu 2025 r. dziewięć partii opozycyjnych ogłosiło utworzenie Zgromadzenia Sił na rzecz Zmian (RFC) w celu stworzenia wiarygodnej alternatywy dla partii rządzącej. Koalicja nie zdołała jednak jeszcze uzgodnić wspólnego kandydata. Posiadając prawie 74% mandatów w Zgromadzeniu Narodowym, PCT ma szansę utrzymać znaczną większość w wyborach parlamentarnych zaplanowanych na lipiec 2027 r. Jest mało prawdopodobne, by wybory te były uczciwe ze względu na utrzymujące się ograniczenia dotyczące kampanii opozycji oraz powtarzające się zarzuty dotyczące oszustw wyborczych. Nieprzestrzeganie standardów demokratycznych, korupcja oraz niski poziom rozwoju społeczno-gospodarczego będą podsycać rosnącą frustrację społeczną i sporadyczne protesty, które nie mają możliwości wyrażenia się na płaszczyźnie politycznej.
Rząd będzie nadal traktował priorytetowo stosunki z Chinami, swoim głównym partnerem w eksporcie ropy naftowej (36% w 2024 r.) i ważnym źródłem importu, dążąc do stymulowania inwestycji zagranicznych w sektorze węglowodorów oraz w rozwijającym się sektorze górniczym. Kongo i Rosja łączą długotrwałe więzi. Rosja angażuje się w budowę kongijskiej infrastruktury (elektrownie wodne, drogi itp.) poprzez dostawy sprzętu i materiałów, a także działa w sektorach rolniczym, górniczym i naftowym, zapewniając ponadto wsparcie dyplomatyczne i wojskowe. W 2024 r. oba kraje zatwierdziły budowę rurociągu naftowego między Pointe-Noire a Brazzaville, którego 90% będzie należało do Rosjan. Prace mogą rozpocząć się w 2026 r. i mają potrwać trzy lata. Wreszcie Francja pozostanie ważnym partnerem pomimo napiętych stosunków, podobnie jak inni zachodni partnerzy, ze względu na toczące się śledztwa dotyczące rodziny prezydenta oraz ogólnie pojętej korupcji.