Islandia

Europa

PKB na mieszkańca (USD)
$83485.0
Liczba ludności (w 2021 r.)
0,4 mln

Ocena

Ryzyko krajowe
A3
Klimat dla biznesu
A1
Poprzedni
A3
Poprzedni
A1
This content has been automatically translated. It may not be as accurate as the original.

suggestions

Podsumowanie

Mocne strony

  • Bardzo wysoki standard życia i niewielkie nierówności społeczne
  • Silna branża turystyki luksusowej
  • Bogate zasoby energii odnawialnej (energia wodna, 85% wszystkich gospodarstw domowych jest ogrzewanych energią geotermalną, 100% zużycia energii elektrycznej pochodzi z odnawialnych źródeł energii)
  • Nie jest krajem członkowskim UE, ale jest silnie zintegrowany z Unią Europejską (UE) poprzez Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym i układ z Schengen; jest państwem członkowskim NATO

Słabe strony

  • Słabe strony
  • Ryzyko wulkaniczne i sejsmiczne
  • Mała i bardzo otwarta gospodarka o ograniczonej polityce pieniężnej
  • Koncentracja produkcji i eksportu (aluminium i produkty morskie stanowiły prawie ¾ eksportu towarów)
  • Niestabilna aktywność gospodarcza wynikająca z zależności od napływu turystów
  • Wzrost płac przewyższa wzrost wydajności

Wymiana handlowa

Eksport towarów jako % całości

Europa
56%
USA
12%
Wielka Brytania
10%
Norwegia
5%
Dania
2%

Import towarów jako % całości

Europa 30 %
30%
Norwegia 11 %
11%
Chiny 11 %
11%
USA 9 %
9%
Dania 6 %
6%

Perspektywy

Ta sekcja jest cennym narzędziem dla dyrektorów finansowych firm i menedżerów ds. kredytów. Dostarcza informacji na temat praktyk płatniczych i windykacyjnych stosowanych w danym kraju.

Wzrost napędzany popytem krajowym i turystyką

W 2026 r. gospodarka Islandii rozwija się w umiarkowanym tempie i tendencja ta powinna utrzymać się również w 2027 r., wspierana przez stabilną konsumpcję gospodarstw domowych, rosnący eksport oraz znaczne inwestycje publiczne. W pierwszym kwartale 2026 r. tempo wzrostu gospodarczego przyspieszyło, głównie dzięki poprawie salda handlowego i większej niż oczekiwano aktywności w sektorze turystycznym. Chociaż wysoka inflacja nadal osłabia zaufanie konsumentów, stabilny rynek pracy oraz rosnące inwestycje publiczne w infrastrukturę, technologie i energię odnawialną powinny pomóc w utrzymaniu popytu krajowego.

Inflacja pozostaje głównym wyzwaniem stojącym przed gospodarką. Presja cenowa okazała się bardziej uporczywa niż oczekiwano, napędzana wyższymi kosztami mieszkaniowymi, transportowymi i żywnościowymi, co skłoniło Bank Centralny Islandii do utrzymania stosunkowo restrykcyjnego kursu polityki pieniężnej. W rezultacie stopy procentowe prawdopodobnie pozostaną na wysokim poziomie, dopóki nie pojawią się wyraźniejsze oznaki, że inflacja w sposób trwały zmierza w kierunku poziomu docelowego. Niemniej jednak oczekuje się, że inflacja będzie stopniowo spadać w 2027 r., wspierając siłę nabywczą gospodarstw domowych i umożliwiając złagodzenie polityki pieniężnej. Inwestycje przedsiębiorstw słabną w 2026 r. w obliczu spadku zaufania i wyższych kosztów finansowania, choć jest to częściowo równoważone przez utrzymujący się wzrost inwestycji sektora publicznego.

Popyt zewnętrzny pozostaje ogólnie sprzyjający. Turystyka, rybołówstwo, akwakultura i produkcja aluminium nadal stanowią podstawę eksportu, a bogate zasoby energii odnawialnej Islandii pomagają utrzymać konkurencyjność branż energochłonnych. Liczba przyjazdów turystów utrzymała się na wysokim poziomie w 2026 r., choć wyższe koszty podróży na całym świecie mogą spowolnić wzrost w tym sektorze. Branża rybołówstwa boryka się z pewnymi trudnościami wynikającymi z niższych kwot połowowych makreli, natomiast eksport aluminium odnotował ożywienie po zakłóceniach w produkcji pod koniec 2025 r. Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że eksport będzie miał pozytywny wpływ na wzrost gospodarczy w latach 2026 i 2027, wspierany przez rozległe powiązania handlowe Islandii z Europą, Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi i innymi kluczowymi rynkami.

Deficyt zewnętrzny pozostaje słabym punktem pomimo poprawy stanu finansów publicznych

Oczekuje się, że rachunek bieżący Islandii pozostanie deficytowy w latach 2026 i 2027, co wynika z silnego popytu na import, wahań przychodów z turystyki oraz stosunkowo niewielkiego i skoncentrowanego charakteru bazy eksportowej. Chociaż wzrost eksportu i spowolnienie importu powinny poprawić bilans zewnętrzny w porównaniu z ostatnimi latami, Islandia pozostaje bardziej podatna na zmiany globalnego popytu i sytuacji na rynkach surowców niż wiele innych gospodarek skandynawskich.

Finanse publiczne nadal się jednak poprawiają. Oczekuje się, że dług publiczny będzie stopniowo spadał w okresie objętym prognozą, ponieważ wzrost gospodarczy wspiera dochody, a działania na rzecz konsolidacji fiskalnej są kontynuowane. Chociaż wydatki rządowe pozostają na wysokim poziomie, ze szczególnym naciskiem na opiekę zdrowotną, infrastrukturę, edukację i innowacje, przewiduje się, że dług publiczny będzie wykazywał tendencję spadkową zarówno w 2026, jak i w 2027 roku. W porównaniu z wieloma gospodarkami rozwiniętymi sytuacja budżetowa Islandii pozostaje stabilna, co zapewnia decydentom elastyczność w reagowaniu na wstrząsy gospodarcze w razie potrzeby.

Rząd priorytetowo traktuje stabilność budżetową, kwestie mieszkaniowe oraz debatę na temat Europy

Sytuacja polityczna na Islandii pozostaje stabilna po utworzeniu rządu koalicyjnego pod przewodnictwem premier Kristrún Frostadóttir po wyborach w grudniu 2024 r. W skład rządu wchodzą Sojusz Socjaldemokratyczny, Partia Reform (Viðreisn) oraz Partia Ludowa, co zapewnia większość parlamentarną i stosunkowo stabilną platformę do kształtowania polityki. Priorytety koalicji obejmują poprawę dostępności mieszkań, wzmocnienie usług publicznych, wspieranie stabilności gospodarczej oraz przyspieszenie inwestycji w infrastrukturę, innowacje i transformację ekologiczną. Kolejne wybory parlamentarne muszą się odbyć najpóźniej w listopadzie 2028 r.

Kluczowym wydarzeniem politycznym w 2026 r. będzie zaplanowane na sierpień referendum w sprawie tego, czy Islandia powinna wznowić negocjacje w sprawie członkostwa w Unii Europejskiej. Chociaż głosowanie dotyczy raczej wznowienia rozmów akcesyjnych niż samego przystąpienia do UE, oczekuje się, że wpłynie ono na długoterminowe stosunki kraju z Europą i może mieć konsekwencje dla handlu, rybołówstwa oraz dostosowania przepisów. Kwestia ta pozostaje wrażliwa politycznie, zwłaszcza w świetle wcześniejszych sporów dotyczących polityki rybołówstwa podczas poprzednich rozmów akcesyjnych. Równolegle z debatą europejską rząd nadal koncentruje się na ograniczeniu inflacji, złagodzeniu presji związanej z kosztami utrzymania oraz utrzymaniu zrównoważonej sytuacji budżetowej. Polityka klimatyczna również pozostaje jednym z priorytetów, a koalicja jest zdecydowana osiągnąć neutralność węglową do 2040 r., jednocześnie chroniąc konkurencyjność kluczowych gałęzi przemysłu eksportowego.

Ostatnia aktualizacja: lipiec 2026 r.