Indie

Solidny wzrost, ale poniżej potencjału

Oczekuje się, że w 2025 r. tempo wzrostu gospodarczego w Indiach ulegnie spowolnieniu ze względu na słabszy popyt w miastach. W 2024 r. na aktywność gospodarczą negatywnie wpłynął spadek konsumpcji w miastach w obliczu utrzymującej się wysokiej inflacji oraz spowolnienie wzrostu rządowych wydatków na infrastrukturę. Ponadto zarówno inwestycje prywatne, jak i konsumpcja publiczna rosły w wolniejszym tempie. Eksport netto faktycznie miał pozytywny wpływ na PKB, ale tendencja ta wynikała ze słabego importu. Eksport towarów również nieznacznie się ożywił w 2024 r., ale jego wartość ponownie była niższa od poziomu z 2022 r. W dalszej perspektywie oczekuje się, że tempo wzrostu gospodarczego w Indiach w 2025 r. ulegnie spowolnieniu w miarę dalszego osłabiania się popytu w miastach. Ewentualna poprawa popytu w miastach będzie prawdopodobnie ograniczona przez utrzymujące się restrykcyjne warunki kredytowe, wyższe standardy udzielania kredytów, słabe trendy na rynku pracy oraz presję inflacyjną. Na dochody na obszarach wiejskich może również wpłynąć niekorzystna pogoda, jeśli wpłynie ona negatywnie na produkcję rolną. Oczekuje się jednak, że obniżka podatku dochodowego będzie wspierać popyt w miastach. Ponadto utrzymujące się rządowe wydatki kapitałowe powinny zapewnić wysoką aktywność w sektorze budowlanym i utrzymać poziom inwestycji.

Oczekuje się, że dezinflacja będzie postępować, ale pojawiają się ryzyka wzrostu inflacji. Prognozy dotyczące wczesnego i bardzo upalnego lata w tym roku, z przedłużającymi się falami upałów, mogą wpłynąć na produkcję rolną. Dezinflacja cen żywności, zwłaszcza warzyw, może ulec spowolnieniu w zależności od warunków pogodowych. Bank Rezerw Indii (RBI) uznaje obecnie wspieranie wzrostu gospodarczego za priorytet wyższy niż walkę z inflacją. W związku z tym w ciągu roku spodziewane są dalsze obniżki stóp procentowych, choć zmienność kursu rupii pozostaje przedmiotem troski banku centralnego. Od połowy grudnia 2024 r. w krajowym systemie bankowym obserwuje się niedobór płynności spowodowany sprzedażą dolarów przez RBI oraz sezonowymi odpływami środków związanymi z płatnościami podatku od towarów i usług (GST) oraz zaliczkami na podatek. RBI mógłby odwrócić tę sytuację, zasilając rynek rupiami poprzez operacje otwartego rynku oraz opóźniając wprowadzenie nowego wskaźnika pokrycia płynności oraz regulacji dotyczących finansowania projektów.

Spowolnienie handlu zagranicznego niekoniecznie musi mieć znaczący wpływ na wzrost gospodarczy Indii, ponieważ eksport netto stanowi zazwyczaj mniej niż 3% PKB. 2 kwietnia 2025 r. Stany Zjednoczone ogłosiły wprowadzenie cła wzajemnego w wysokości 27% na import z Indii, z wyłączeniem produktów objętych już dochodzeniem, takich jak miedź, farmaceutyki, półprzewodniki, niektóre minerały o znaczeniu krytycznym, energia i produkty energetyczne. Cło wejdzie w życie 9 kwietnia 2025 r. Tymczasem Indie i Stany Zjednoczone uzgodniły rozpoczęcie nowych negocjacji handlowych do jesieni 2025 r., przy czym Indie zasygnalizowały gotowość do głębszych obniżek ceł na import pojazdów, chemikaliów, elektroniki, farmaceutyków i urządzeń medycznych, w tym zniesienia ceł na niektóre produkty rolne, takie jak soczewica i groch, aby osiągnąć postęp w rozmowach dotyczących dwustronnej umowy handlowej.

Konsolidacja fiskalna będzie kontynuowana

Deficyt budżetowy zmniejsza się od czasu jego gwałtownego wzrostu związanego z pandemią do poziomu -12,9% PKB w 2020 r. Oczekuje się, że konsolidacja fiskalna po pandemii będzie kontynuowana. Rząd centralny prognozuje, że deficyt budżetowy zmniejszy się do 4,4% PKB w roku budżetowym 2025–2026. Konsolidacja opiera się w dużej mierze na racjonalizacji wydatków dochodowych, zwłaszcza na ograniczeniu głównych dotacji. Jednak biorąc pod uwagę, że w roku budżetowym 2025–2026 spłaty odsetek mają stanowić jedną czwartą wydatków budżetowych, a także przewidywane obniżenie podatku dochodowego, dalsza droga stanie się trudniejsza. Jeśli wpływy z podatków okażą się niższe od zakładanych w budżecie, wydatki kapitałowe mogą zostać ograniczone, aby utrzymać konsolidację na właściwym torze. Deficyt budżetowy będzie nadal finansowany głównie poprzez pożyczki rynkowe w postaci papierów wartościowych emitowanych przez rząd i bonów skarbowych (74%), a także poprzez emisję papierów wartościowych w zamian za niewielkie oszczędności (22%) – są to rachunki publiczne, na których gromadzone są środki od obywateli w ramach programów oszczędnościowych.

Pomimo większego deficytu w handlu towarami (7,3% PKB) deficyt na rachunku bieżącym nieznacznie zmniejszył się do 0,8% PKB w 2024 r., dzięki większej nadwyżce w handlu usługami (4,6% PKB) związanej z usługami informatycznymi (4,0% PKB) oraz wzrostowi dochodów wtórnych wynikających z przekazów pieniężnych. Wpływy netto z przekazów pieniężnych pomogły sfinansować ponad 40% deficytu handlu towarowego Indii. Przyczynił się do tego również dynamiczny wzrost przekazów pieniężnych (1,8% PKB). Pięć głównych źródeł przekazów pieniężnych do Indii to Stany Zjednoczone, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wielka Brytania, Arabia Saudyjska i Singapur, które w roku finansowym 2023–2024 stanowiły 71% całkowitego napływu przekazów pieniężnych. Przewidywane spowolnienie wzrostu gospodarczego w Stanach Zjednoczonych w 2025 r. może wpłynąć na przekazywane z tego kraju środki, które stanowią 28% całkowitej kwoty przekazów pieniężnych. Spadek ten mógłby jednak zostać zrównoważony przez stabilny wzrost w krajach Zatoki Perskiej (38% przekazów pieniężnych).

Powrót do polityki koalicyjnej

Wyniki wyborów parlamentarnych w 2024 r. stanowiły poważną porażkę dla premiera Narendry Modiego. Po raz pierwszy od dojścia do władzy w 2014 r. partia Bharatiya Janata Party (BJP) nie zdołała uzyskać bezwzględnej większości, co zmusiło ją do polegania na partnerach koalicyjnych z Narodowego Sojuszu Demokratycznego (NDA) w celu utworzenia rządu. Rządząca koalicja znajduje się obecnie na chwiejniejszej pozycji i może upaść, jeśli straci poparcie kluczowych partnerów koalicyjnych, a mianowicie Partii Telugu Desam (TDP) oraz Partii Janata Dal (United) (JD(U)). Warto zauważyć, że Nitish Kumar, premier stanu Bihar i lider partii JD(U), najpierw przystąpił do NDA, następnie z niej wystąpił, by w końcu ponownie do niej powrócić. Rządząca koalicja NDA posiada 54% mandatów w Lok Sabha, izbie niższej parlamentu, podczas gdy BJP dysponuje 44%.

Ostatnie zwycięstwa wyborcze BJP w stanach Haryana, Maharasztra i w New Delhi osłabiły impet opozycji przed wyborami powszechnymi w 2024 roku. Zwycięstwa te niekoniecznie jednak wzmacniają pozycję polityczną premiera Modiego, ponieważ były one wynikiem oddolnych wysiłków Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) – organizacji kulturalnej propagującej hinduski program nacjonalistyczny, postrzeganej jako ideologiczny mentor BJP. Stosunki między RSS a BJP uległy w ostatnich latach pogorszeniu.

Długotrwałe zaangażowanie Indii na rzecz autonomii strategicznej stanowi kamień węgielny ich polityki zagranicznej, a kraj ten woli podążać własną ścieżką w globalnej geopolityce. Chociaż Indie utrzymują bliskie więzi strategiczne ze Stanami Zjednoczonymi i są częścią Czterostronnego Dialogu Bezpieczeństwa (Quad) wraz z Australią, Japonią i USA, to są jedyną wielką potęgą, która należy do innych organizacji, takich jak BRICS, Forum Regionalne ASEAN i Szanghajska Organizacja Współpracy. Rosja pozostaje kluczowym partnerem strategicznym dla Indii, zwłaszcza w dziedzinie obronności i energii. Tymczasem obserwuje się postępy w rozwiązywaniu sporów wzdłuż granicy himalajskiej po tym, jak Indie i Chiny uzgodniły zasady patrolowania w celu złagodzenia napięć po starciach w dolinie Galwan w 2020 r., które były pierwszą śmiertelną konfrontacją od 1975 r. Jednak zagrożenie nowymi starciami będzie się utrzymywać, dopóki stosunki dwustronne nie ulegną rzeczywistej poprawie. Indie zacieśniły również więzi z Izraelem, co znajduje odzwierciedlenie w ich członkostwie w inicjatywie I2U2 (Izrael, Indie, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Stany Zjednoczone) oraz w Korytarzu Indie–Bliski Wschód–Europa (IMEEC).

Płatności

W związku z coraz lepiej rozwiniętą siecią bankową w Indiach przelewy bankowe SWIFT zyskują na popularności zarówno w przypadku transakcji międzynarodowych, jak i krajowych.

Akredytywy standby stanowią niezawodny środek płatniczy, ponieważ bank gwarantuje wiarygodność kredytową dłużnika i jego zdolność do spłaty. Akceptowane są również potwierdzone akredytywy dokumentowe, choć mogą one być droższe, ponieważ dłużnik gwarantuje, że beneficjentowi zostanie udostępniona określona kwota pieniędzy za pośrednictwem banku.

Czeki z datą przyszłą, będące ważną metodą płatności, pełnią również funkcję tytułu uznania długu. Umożliwiają one wszczęcie postępowania sądowego oraz postępowania upadłościowego w przypadku zaległych płatności.

Windykacja należności

Etap polubowny

Postępowanie sądowe

Indyjskie firmy preferują polubowne metody windykacji, ponieważ system sądowy w tym kraju jest zarówno kosztowny, jak i powolny. Nie ma ustalonego terminu rozstrzygnięcia spraw sądowych, a średni czas trwania postępowania wynosi od dwóch do czterech lat. Termin przedawnienia wynosi trzy lata od daty wymagalności faktury. Termin przedawnienia może zostać przedłużony o kolejne trzy lata, jeśli dłużnik potwierdzi dług na piśmie lub dokona częściowej spłaty zadłużenia.

Postępowanie sądowe zaleca się po zakończeniu etapu polubownego, jeśli dłużnik nadal prowadzi działalność i znajduje się w dobrej kondycji finansowej, a mimo to umyślnie opiera się spłacie, kwestionuje roszczenie z błahych powodów, nie przestrzega planów spłaty lub nie dostarcza dokumentacji potwierdzającej.

Rodzaj postępowania

Arbitraż: postępowanie arbitrażowe można wszcząć, jeśli przewiduje to umowa sprzedaży – w przeciwnym razie sprawę można skierować do Krajowego Trybunału Prawa Spółek (NCLT) w przypadku spółek zarejestrowanych.

Pozwy windykacyjne: pozwy windykacyjne często przeradzają się w długą, przeciągającą się batalię i zazwyczaj uważa się, że najlepiej ich unikać.

Krajowy Trybunał Prawa Spółek (NCLT): NCLT został utworzony 1 czerwca 2016 r. Posiada jurysdykcję we wszystkich aspektach prawa spółek dotyczących zarejestrowanych spółek. Jego zaletą jest to, że może rozpatrywać wszystkie sprawy dotyczące spółek w jednym scentralizowanym miejscu oraz że zapewnia szybkie postępowanie (trwające maksymalnie 180 dni). Zmniejsza to również obciążenie pracą sądów wyższej instancji. NCLT niedawno uchwalił nowy Kodeks upadłościowy i niewypłacalności. Od orzeczeń NCLT przysługuje odwołanie do Krajowego Trybunału Apelacyjnego ds. Prawa Spółek (NCLAT). NCLAT pełni funkcję instancji apelacyjnej i rozpatruje wszystkie odwołania od orzeczeń NCLT. Odwołania od orzeczeń NCLAT rozpatruje Sąd Najwyższy Indii.

0

0

Egzekucja orzeczenia sądowego

Wyrok krajowy może zostać wykonany albo przez sąd, który go wydał, albo przez sąd, do którego został przekazany w celu wykonania (zazwyczaj w miejscu zamieszkania pozwanego lub w miejscu, gdzie znajduje się jego majątek). Do typowych metod egzekucji należą: wydanie, zajęcie lub sprzedaż majątku oraz wyznaczenie syndyka. Mniej powszechne metody obejmują aresztowanie i zatrzymanie w więzieniu na okres nieprzekraczający trzech miesięcy.

Indie nie są stroną żadnej międzynarodowej konwencji regulującej uznawanie i wykonywanie orzeczeń zagranicznych. Jednak rząd indyjski zawarł 11 umów o wzajemności, a orzeczenia sądów tych państw mogą być wykonywane w Indiach w taki sam sposób, jak orzeczenia lokalne. W przypadku orzeczeń wydanych na terytoriach nieobjętych umowami o wzajemności, przed ich wykonaniem konieczne jest wniesienie w Indiach powództwa opartego na orzeczeniu zagranicznym.

Postępowanie upadłościowe

Kodeks upadłościowy i likwidacyjny, wprowadzony w 2016 r., przewiduje dwa niezależne etapy:

PROCES ROZWIĄZYWANIA NIEPŁATNOŚCI (IRP)

IRP zapewnia wierzycielom zbiorowy mechanizm postępowania z dłużnikami znajdującymi się w trudnej sytuacji finansowej. Wierzyciel finansowy (w przypadku długu finansowego) lub wierzyciel operacyjny (w przypadku niezapłaconego długu operacyjnego) może wszcząć IRP przeciwko dłużnikowi przed Krajowym Trybunałem Prawa Spółek (NCLT). Sąd wyznacza specjalistę ds. restrukturyzacji do prowadzenia postępowania IRP. Specjalista ds. restrukturyzacji przejmuje zarządzanie dłużnikiem korporacyjnym i kontynuuje prowadzenie jego działalności. Identyfikuje wierzycieli finansowych i zwołuje komitet wierzycieli. Wierzyciele operacyjni powyżej określonego progu również mogą uczestniczyć w posiedzeniach, ale nie mają prawa głosu. Każda decyzja wymaga większości 75% głosów. Komitet rozpatruje propozycje dotyczące restrukturyzacji dłużnika i musi w ciągu 180 dni podjąć decyzję, czy realizować plan restrukturyzacji, czy też przeprowadzić likwidację.

LIKWIDACJA

Dłużnik może zostać poddany likwidacji, jeżeli 75% większości członków komitetu wierzycieli podejmie podczas postępowania IRP uchwałę o jego likwidacji, jeżeli komitet nie zatwierdzi planu restrukturyzacji w ciągu 180 dni lub jeżeli NCLT odrzuci przedłożony plan restrukturyzacji z przyczyn formalnych. W przypadku likwidacji wierzyciele zabezpieczeni mogą zdecydować się na realizację swoich zabezpieczeń i otrzymanie wpływów ze sprzedaży zabezpieczonych aktywów w pierwszej kolejności.

Zgodnie z obowiązującym Kodeksem upadłościowym i niewypłacalności najwyższy priorytet mają koszty postępowania naprawczego i likwidacji. Następnie wpływy są przeznaczane na wypłatę wynagrodzeń dla pracowników i zaspokojenie wierzycieli zabezpieczonych, a w dalszej kolejności na zaspokojenie wierzycieli niezabezpieczonych oraz zobowiązań wobec państwa.

0

Ostatnia aktualizacja: kwiecień 2025 r.