Nastroje w biznesie nie dorównują dynamice gospodarczej
W 2025 r. gospodarka Hongkongu odnotowała wzrost o 3,5%, przekraczając prognozę rządu wynoszącą 2–3%. Wynik ten był zasługą dynamicznego handlu zagranicznego, a także umocnienia się sektora usług finansowych oraz ożywienia konsumpcji krajowej. Ożywienie w przepływach handlowych wynikało przede wszystkim z handlu elektroniką, co odzwierciedla długotrwałą rolę Hongkongu jako centrum reeksportu wysokiej klasy elektroniki produkowanej w południowych Chinach. Ponieważ produkty te mogą wiązać się z zobowiązaniami gwarancyjnymi, zagraniczni nabywcy często preferują umowy podlegające prawu hongkońskiemu, które uważają za bardziej zgodne z międzynarodowymi standardami. Ponadto odnotowano wzrost przepływów tranzytowych ze Stanów Zjednoczonych i Europy do Chin kontynentalnych przez Hongkong. Jest to prawdopodobnie wynikiem prób podejmowanych przez firmy w celu ograniczenia ceł związanych z bezpośrednimi dostawami, zwłaszcza w przypadku produktów objętych cłami antydumpingowymi lub antysubsydyjnymi, takich jak żywność, produkty mleczne i wino. Sektor usług finansowych również nabrał tempa dzięki intensywnej działalności w zakresie pierwszych ofert publicznych (IPO) prowadzonej przez chińskie firmy z Chin kontynentalnych oraz wyższym obrotom handlowym napędzanym zainteresowaniem akcjami chińskich spółek z Chin kontynentalnych związanych ze sztuczną inteligencją, charakteryzującymi się stosunkowo niskimi wycenami. Tymczasem nastąpiło ożywienie konsumpcji, napędzane przede wszystkim przez towary luksusowe i biżuterię. Sprzyjał temu wzrost liczby przyjazdów turystów, wyższe ceny metali szlachetnych oraz efekt bogactwa wynikający z hossy na rynku akcji.
Ta dynamika utrzymała się w 2026 r., choć niedawny konflikt na Bliskim Wschodzie stanowi coraz większą przeszkodę. PKB wzrósł o 5,9% rok do roku w pierwszym kwartale 2026 r., odnotowując najszybszy wzrost kwartalny od prawie pięciu lat. Handel zagraniczny pozostał głównym motorem wzrostu, a eksport wzrósł o 23,8% rok do roku, wspierany przez utrzymującą się dobrą koniunkturę w dostawach elektroniki oraz stały przepływ przesiadkowy. Te ostatnie przyczyniły się również do zauważalnego wzrostu inwestycji w maszyny i urządzenia, ponieważ towary przekierowane często wymagają niewielkiej obróbki – takiej jak montaż lub pakowanie – aby kwalifikowały się do preferencyjnego traktowania taryfowego między Hongkongiem a Chinami kontynentalnymi. W połączeniu z inicjatywami publicznymi na dużą skalę, w szczególności z projektem rozwoju „Northern Metropolis”, przyczyniło się to do wzrostu nakładów brutto na środki trwałe o 17,7% rok do roku w pierwszym kwartale. Jednak dobre wyniki pierwszego kwartału nie odzwierciedlały w pełni wpływu napięć na Bliskim Wschodzie. Z jednej strony wyższe ceny ropy i gazu powodują wzrost kosztów logistyki i energii elektrycznej. Chociaż gospodarstwa domowe są częściowo chronione przez rządowe środki pomocowe — takie jak dotacje paliwowe i obniżone opłaty za przejazd autostradami — oraz stosunkowo niewielki udział energii w koszyku wskaźnika CPI (około 3%), firmy z sektora handlowego borykają się z presją na marże wynikającą z podwyższonych kosztów frachtu i ubezpieczenia. Po drugie, opóźnione lub ograniczone obniżki stóp procentowych Fed spowodowane powiązaniem kursu USD z HKD również spowalniają ożywienie na rynku nieruchomości i w sektorze finansowym. Z drugiej strony nasilone napięcia geopolityczne zwiększają atrakcyjność Hongkongu jako bezpiecznej przystani i przyciągają napływ kapitału.
Pomimo solidnych wyników gospodarczych ta odporność nie przełożyła się jeszcze na znaczącą poprawę nastrojów wśród przedsiębiorców. Indeks dyfuzji perspektyw biznesowych utrzymuje się poniżej progu rentowności w większości sektorów, z wyjątkiem usług dla przedsiębiorstw i nieruchomości. Jakość aktywów banków również wskazuje na utrzymujące się napięcia – wskaźnik kredytów zagrożonych utrzymuje się powyżej 2%, znacznie powyżej poziomu sprzed pandemii, który wynosił poniżej 1%. Pogorszenie jakości aktywów w coraz większym stopniu dotyczy kredytobiorców krajowych spoza Chin kontynentalnych, ponieważ wysokie koszty finansowania i wciąż niskie ceny nieruchomości nadal negatywnie wpływają na zdolność do obsługi zadłużenia oraz obniżają wartość zabezpieczeń. Chociaż na rynku nieruchomości mieszkaniowych pojawiły się nieśmiałe oznaki stabilizacji, segment nieruchomości komercyjnych nadal odczuwa presję. Wynika to z niepełnego ożywienia w sektorze handlu detalicznego i hotelarstwa, co nadal hamuje popyt na powierzchnie biurowe i handlowe.
Saldo budżetowe powróciło do nadwyżki
Saldo budżetowe Hongkongu powróciło do nadwyżki w wysokości 11 mld HKD (0,5% PKB) w roku budżetowym 2025 (kwiecień 2025 – marzec 2026), co stanowiło znaczną poprawę w stosunku do pierwotnie prognozowanego deficytu w wysokości 67 mld HKD. To pozytywne zaskoczenie wynikało głównie z wysokich wpływów z podatku od czynności cywilnoprawnych, które przekroczyły szacunki o prawie 50% dzięki wysokim obrotom na giełdzie. Wpływy z podatków również okazały się lepsze od oczekiwań, czemu sprzyjał silniejszy niż przewidywano wzrost gospodarczy. Natomiast dochody z opłat za prawo do gruntu nadal pozostawały na niskim poziomie, osiągając jedynie około 80% prognoz. Patrząc w przyszłość, rząd przewiduje kolejną niewielką nadwyżkę na poziomie około 0,6% PKB w roku budżetowym 2026, co stanowi odwrócenie wcześniejszych oczekiwań dotyczących utrzymujących się deficytów do roku budżetowego 2027. Prognozę tę wspiera ożywienie w zakresie dochodów związanych z gruntami, wynikające ze stabilizacji rynku nieruchomości mieszkaniowych oraz malejących zapasów niesprzedanych nieruchomości. Dodatkowym wsparciem są wyższe opłaty skarbowe od transakcji dotyczących nieruchomości mieszkaniowych o wysokiej wartości (powyżej 100 mln HKD), których stawki podniesiono z 4,25% do 6,5%. Po stronie wydatków część środków na finansowanie wielkoskalowych projektów infrastrukturalnych pochodzi z Funduszu Walutowego (EF), który tradycyjnie służy utrzymaniu stabilności waluty. Chociaż zapewnia to elastyczność budżetową w perspektywie krótkoterminowej, budzi to również obawy dotyczące potencjalnego osłabienia roli EF w zabezpieczaniu stabilności finansowej Hongkongu. Ogólnie rzecz biorąc, powrót do trwałych nadwyżek budżetowych pomógłby złagodzić presję strukturalną wynikającą ze zwężania się podstawy opodatkowania w obliczu starzenia się społeczeństwa oraz nieodłącznej zmienności dochodów związanych z gruntami.
Rachunek bieżący Hongkongu pozostawał silny w 2025 r., odnotowując nadwyżkę w wysokości 406 mld HKD (12,2% PKB), choć była ona nieco niższa niż 419 mld HKD (13,1% PKB) w 2024 r. Spadek ten wynikał przede wszystkim z pogłębiającego się deficytu w handlu towarami, odzwierciedlającego silniejsze inwestycje i konsumpcję krajową, a także zwiększony import dóbr pośrednich związanych z reeksportem maszyn elektrycznych i sprzętu telekomunikacyjnego. Wzrost deficytu w handlu towarami w znacznym stopniu zniwelował wzrost nadwyżki w handlu usługami, wspierany przez intensywniejszą działalność finansową, a także wyższy napływ netto dochodów pierwotnych, zwłaszcza z inwestycji portfelowych. Pomimo tego spadku utrzymująca się nadwyżka na rachunku bieżącym w Hongkongu nadal stanowi solidną ochronę zewnętrzną, wspierając zdolność miasta do gromadzenia zewnętrznych aktywów finansowych oraz wzmacniając jego odporność na wstrząsy zewnętrzne jako globalnego centrum finansowego.
Ścisła kontrola polityczna
Sytuacja polityczna w Hongkongu uległa głębokim zmianom od czasu uchwalenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym oraz podjęcia przez posłów opozycji decyzji o masowej rezygnacji w 2020 roku. Radykalne zmiany w systemie wyborczym, w szczególności zmniejszenie liczby bezpośrednio wybieranych członków Rady Legislacyjnej („LegCo”), zlikwidowały pluralizm polityczny, pozbawiając tym samym wpływów partie opozycyjne, które niegdyś opowiadały się za większą autonomią Hongkongu. W obecnych ramach, w których tylko sprawdzone „patrioty” mogą kandydować w wyborach, a zaledwie 20 z 90 mandatów w LegCo jest obsadzanych w drodze bezpośredniego głosowania, obóz pro-establishmentowy („pro-pekiński”) zdobył praktycznie wszystkie mandaty w wyborach do Rady Legislacyjnej w 2025 r. Wobec braku znaczącej obecności opozycji w Radzie Legislacyjnej kierunek polityki rządu – na czele którego od maja 2022 r. stoi John Lee – prawdopodobnie nie spotka się z poważnym oporem instytucjonalnym aż do następnych wyborów szefa rządu w 2027 r. Jednocześnie kształtowanie polityki jest coraz ściślej dostosowane do priorytetów Pekinu, co znajduje odzwierciedlenie w opracowanym po raz pierwszy w historii Hongkongu planie pięcioletnim.
Reakcje zagraniczne na te zmiany w krajobrazie politycznym Hongkongu były w większości negatywne, a ministrowie spraw zagranicznych państw G7 wyrazili „poważne obawy” dotyczące zmian wyborczych w Specjalnym Regionie Administracyjnym. Od czasu uchwalenia ustawy o bezpieczeństwie narodowym Stany Zjednoczone uznają Hongkong i Chiny kontynentalne za jedno i to samo terytorium celne oraz nałożyły sankcje na niektórych lokalnych urzędników.
2023
2025
Wzrost PKB (%)
2,6
2,8

Chiny
USA
Europa
Wietnam
Indie
Tajwan
Singapur
Japonia
Korea Południowa