Filipiny

Stabilny i solidny wzrost gospodarczy przy niepewnych perspektywach eksportowych

W 2025 r. wzrost gospodarczy powinien utrzymać się na praktycznie niezmienionym poziomie, a tym samym pozostać niższy niż w latach poprzedzających pandemię COVID-19 (średnio 6,5% w latach 2015–2019), na tle osłabienia światowej gospodarki. Konsumpcja prywatna (stanowiąca 75% PKB) powinna skorzystać na znacznie niższej inflacji i stopach procentowych, co zrównoważy proces konsolidacji budżetowej. Złagodzenie polityki pieniężnej przez Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP) powinno również pobudzić inwestycje prywatne, podczas gdy inwestycje publiczne powinny skorzystać na projektach infrastrukturalnych. Ponadto szereg działań politycznych mających na celu zmniejszenie barier dla inwestycji zagranicznych, a także usunięcie Filipin z szarej listy FATF w lutym 2025 r., może przyciągnąć kapitał zagraniczny. W wymiarze zewnętrznym perspektywy są ponure ze względu na narastające napięcia handlowe i geopolityczne. Wpływ ten powinien jednak zostać złagodzony przez stosunkowo niewielki udział eksportu w gospodarce (około 12% PKB).

Biorąc pod uwagę stosunkowo niewielki udział Filipin w deficycie handlowym Stanów Zjednoczonych, kraj ten odnotowuje najmniejszy wzrost wzajemnych ceł (17%) w regionie ASEAN po Singapurze. Dzięki różnicom w stawkach celnych eksporterzy mogliby skorzystać na zwiększonej konkurencyjności na rynku amerykańskim (16% całkowitego eksportu). Z drugiej jednak strony zawyżone ceny importowe na rynku amerykańskim spowodowane cłami mogą doprowadzić do spadku wielkości eksportu Filipin. Ponadto struktura eksportu różni się od struktury innych krajów ASEAN, ponieważ Filipiny koncentrują się w znacznie większym stopniu na eksporcie usług, w szczególności na outsourcingu procesów biznesowych (BPO). W związku z tym bez znacznych inwestycji nie będzie łatwo zastąpić regionalnych konkurentów na rynku amerykańskim. Oprócz negatywnego wpływu na eksport osłabienie gospodarek Chin i Stanów Zjednoczonych, pogłębione przez wojnę handlową, może spowolnić przepływy przekazów pieniężnych.

Inflacja (ogólna i bazowa) systematycznie spadała od momentu osiągnięcia szczytowego poziomu 8% w 2022 r. w następstwie nasilenia się napięć między Ukrainą a Rosją, osiągając poziom 1,2% w maju 2025 r. Presja inflacyjna w dużej mierze ustąpiła, choć narastające napięcia geopolityczne, zwłaszcza między Iranem a Izraelem, mogą spowodować wzrost cen importowanej energii. W rezultacie Bank Centralny Filipin (BSP) złagodził politykę pieniężną, dokonując kilku obniżek stóp procentowych od sierpnia 2024 r. Biorąc pod uwagę niską presję inflacyjną oraz potrzebę wsparcia popytu krajowego, BSP prawdopodobnie będzie kontynuować łagodzenie polityki pieniężnej.

Brak poważnych zagrożeń związanych z podwójnym deficytem

Filipiny wdrażają strategię stopniowej konsolidacji fiskalnej. Deficyt w stosunku do PKB zmniejszył się od szczytowego poziomu osiągniętego w 2021 r. Utrzymujący się dynamiczny wzrost gospodarczy oraz działania mające na celu zwiększenie wpływów z podatków i opłat pozapodatkowych przyczynią się do wzrostu dochodów publicznych w 2025 r. Rząd spodziewa się wzrostu dochodów dzięki cyfryzacji systemu podatkowego i zmianom w polityce podatkowej, chociaż konkretne reformy nie zostały opisane w szczegółowym zestawieniu budżetowym. Wydatki zostaną przeznaczone głównie na edukację, infrastrukturę, obronność i usługi socjalne. W związku z tym oczekuje się, że w 2025 r. wskaźnik długu publicznego do PKB nieznacznie spadnie. Profil ryzyka zadłużenia jest ograniczony przez stosunkowo niski udział finansowania w walutach obcych (około 32%).

Jeśli chodzi o rachunki zewnętrzne, deficyt na rachunku bieżącym powinien nieznacznie się zmniejszyć. Deficyt bilansu towarowego powinien jednak pozostać znaczny, ponieważ jest mało prawdopodobne, by eksport odnotował wyraźne ożywienie, a kraj ten jest uzależniony od importowanych dóbr konsumpcyjnych i środków trwałych. Jednocześnie prognozuje się wzrost nadwyżki w sektorze usług dzięki dynamicznej działalności w zakresie outsourcingu procesów biznesowych (BPO) oraz stopniowemu ożywieniu w turystyce. Znaczne wpływy z przekazów pieniężnych powinny również pomóc w złagodzeniu deficytu na rachunku bieżącym. Inwestycje zagraniczne, głównie w postaci bezpośrednich inwestycji zagranicznych (FDI) z Japonii, Stanów Zjednoczonych i Singapuru, mogą nie pokryć w całości obecnego deficytu, wywierając tym samym presję na rezerwy walutowe. Niemniej jednak utrzymują się one na komfortowym poziomie, odpowiadającym wartości ośmiomiesięcznego importu w kwietniu 2025 r.

Rozdarta koalicja

Sytuacja polityczna na Filipinach jest burzliwa z powodu tarć w koalicji między prezydentem Ferdinandem „Bongbongiem” Marcosem Juniorem (synem dyktatora o tym samym imieniu, który rządził krajem przez 20 lat od 1965 r.) a obozem wiceprezydent Sary Duterte (córki byłego prezydenta Rodrigo Duterte). W lutym 2025 r. Izba Reprezentantów przegłosowała wniosek o postawienie Sary Duterte w stan oskarżenia pod zarzutem rzekomego spiskowania w celu zamachu na życie Marcosa Jr., korupcji oraz nadużycia środków publicznych. W czerwcu 2025 r. w Senacie (izbie wyższej Kongresu) nie odbył się jeszcze żaden proces, a Sara Duterte na razie nadal pełni funkcję wiceprezydentki. Aresztowanie Rodrigo Duterte przez Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) pod zarzutem zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych podczas jego krwawej „wojny z narkotykami” ponownie zaostrzyło napięcia między obydwoma obozami. Marcos wcześniej odrzucił jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK), ale nie przeszkodził publicznie w aresztowaniu, co skłoniło niektórych zwolenników Duterte do spekulacji, że Marcos milcząco zezwalał MTK na interwencję. W tym kontekście wybory śródokresowe w maju 2025 r. (zarówno do izby niższej, jak i wyższej Kongresu) były wojną zastępczą między obozami Marcosa i Duterte.

Chociaż sojusznicy Marcosa mają większość w Izbie Reprezentantów, żadna ze stron nie dysponuje obecnie wyraźną większością w Senacie, co działa na korzyść Sary Duterte w kontekście jej ewentualnego impeachmentu. Co więcej, pomimo zatrzymania Rodrigo Duterte przez Międzynarodowy Trybunał Karny (ICC), został on wybrany na burmistrza miasta Davao w wyborach samorządowych, a jego syn Sebastian pełni funkcję wiceburmistrza. Ogólnie rzecz biorąc, Marcos i jego sojusznicy zachowują silniejszą władzę instytucjonalną i wykonawczą, ale zwycięstwa obozu Duterte w wyborach do Senatu i wyborach samorządowych sprawiają, że pozostają oni konkurencyjni. Kolejną przyczyną napięć może być zmiana polityki zagranicznej Marcosa polegająca na odejściu od Chin na rzecz takich krajów jak Japonia i Stany Zjednoczone. Chociaż Rodrigo Duterte zdołał poprawić stosunki dyplomatyczne kraju z Pekinem, napięcia między obydwoma krajami nasiliły się od czasu wyboru Marcosa w kontekście zaostrzonej rywalizacji między Stanami Zjednoczonymi a Chinami.

Ostatnia aktualizacja: czerwiec 2025 r.