Niemcy
Polska
Słowacja
Francja
Wielka Brytania
Chiny
HolandiaGospodarka czeska odradza się pomimo trudnych warunków zewnętrznych
Po kilku latach, w których wyniki gospodarki czeskiej były gorsze od wyników innych krajów regionu, gospodarka ta wkroczyła w fazę ekspansji. Ożywienie gospodarcze następuje pomimo utrzymującej się stagnacji w Niemczech (kluczowym partnerze handlowym) oraz konsolidacji fiskalnej. Głównym czynnikiem napędzającym to przyspieszenie jest ożywienie konsumpcji prywatnej. Gospodarstwa domowe zmniejszyły stopę oszczędności – która jednak nadal pozostaje powyżej poziomu sprzed pandemii – czerpiąc jednocześnie korzyści z rosnących płac realnych. Ponadto wczesne rozpoczęcie cyklu łagodzenia polityki pieniężnej znacznie zwiększyło zdolność konsumpcyjną konsumentów. Stopniowo odradzają się również nakłady brutto na środki trwałe, które w ostatnich kwartałach odnotowały dodatni wkład we wzrost PKB. Ożywienie to wynika przede wszystkim z silnego wzrostu produkcji budowlanej, zwłaszcza w zakresie inżynierii lądowej. Chociaż Republice Czeskiej przyznano jedną z najniższych kwot w regionie Europy Środkowo-Wschodniej w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (RRF), stanowiącą około 9% PKB, kraj ten wykazał się wysoką skutecznością w absorpcji tych środków, co wsparło niedawne ożywienie inwestycji. Biorąc pod uwagę wysoki udział eksportu w czeskiej gospodarce, przedłużająca się stagnacja w Niemczech oraz eskalujące napięcia w handlu światowym nadal hamują wzrost gospodarczy i wywierają presję na sektor przemysłowy.
Patrząc w przyszłość na rok 2026, oczekuje się dalszego przyspieszenia wzrostu gospodarczego, wspieranego przez solidną konsumpcję prywatną i rosnący wkład inwestycji. Gospodarstwa domowe nadal utrzymują stosunkowo wysoką stopę oszczędności, co sugeruje dodatkowe możliwości zwiększenia wydatków. Kolejny czynnik sprzyjający może pochodzić ze strony inwestycji. Chociaż Czechy skutecznie wykorzystują fundusze unijne (do tej pory wypłacono około 11 mld EUR z łącznej kwoty 30 mld EUR przydzielonej w ramach polityki spójności i RRF), znaczna część środków pozostaje nadal do wykorzystania przed upływem terminu wyznaczonego na koniec 2026 r. W połączeniu z planowanym wzrostem wydatków publicznych powinno to sprawić, że inwestycje staną się kluczowym motorem wzrostu gospodarczego w nadchodzącym roku. Niepokojącym zjawiskiem jest jednak niedawny wzrost bezrobocia, który można w dużej mierze przypisać słabej kondycji sektora przetwórczego. Jeśli tendencja ta się nie ustabilizuje, grozi to osłabieniem zaufania konsumentów.
Po zakończeniu cyklu łagodzenia polityki pieniężnej Czeski Bank Narodowy (CNB) wstrzymał się od dalszych obniżek stóp procentowych i utrzymuje swoją kluczową dwutygodniową stopę repo na poziomie 3,50%. Wiceprezes CNB Jan Frait stwierdził, że obecny kierunek polityki pieniężnej jest obecnie zasadniczo neutralny dla aktywności gospodarczej. Ogólna inflacja CPI utrzymuje się na stabilnym poziomie, zbliżonym do 2-procentowego celu CNB. Oczekuje się jednak, że ogłoszone niedawno obniżki regulowanych cen energii i detalicznych taryf za gaz, w połączeniu z utrzymującym się umacnianiem się czeskiej korony, spowodują spadek inflacji poniżej 2% w 2026 r. Ten impuls deflacyjny mógłby stworzyć pole do ponownego złagodzenia polityki pieniężnej. Kluczowym ryzykiem wzrostu inflacji pozostaje skala ekspansji fiskalnej. Kilku członków Komitetu Polityki Pieniężnej wyraźnie podkreśliło możliwość, że bardziej luźna polityka fiskalna mogłaby utrzymać wyższą inflację bazową, a tym samym skomplikować lub opóźnić przyszłe obniżki stóp procentowych. W związku z tym CNB prawdopodobnie utrzyma w najbliższym czasie podejście oparte na danych i ostrożne.
Odejście od wcześniejszej konsolidacji budżetowej
Republika Czeska od 2023 r. przechodzi proces konsolidacji fiskalnej, co spowodowało spadek deficytu publicznego z 3,7% w 2023 r. do poniżej 2% w 2025 r. (według szacunków). Konsolidacja ta miała miejsce pomimo wzrostu wydatków na obronę. W nadchodzącym roku budżet będzie wynikiem wzajemnego oddziaływania aspiracji nowego rządu i czynników instytucjonalnych. Obecne porozumienie koalicyjne przewiduje obniżenie podatku od osób prawnych do 19% (co stanowi cofnięcie podwyżki do 21% z 2024 r.), wprowadzenie dopłat do kredytów hipotecznych oraz przywrócenie niektórych ulg podatkowych. Jednocześnie porozumienie ma na celu utrzymanie deficytu poniżej 3%. W rezultacie kurs polityki budżetowej zmieni się z restrykcyjnego na umiarkowanie ekspansywny. Kolejnym czynnikiem po stronie dochodów będzie stopniowe wycofywanie podatku od nadzwyczajnych zysków przedsiębiorstw energetycznych. Teoretycznie krajowe przepisy powinny doprowadzić do obniżenia deficytu poniżej 1,75% w 2026 r., jednak biorąc pod uwagę ambicje polityczne rządu, przepisy te najprawdopodobniej zostaną złagodzone.
Trwająca stagnacja niemieckiej gospodarki nadal negatywnie wpływa na czeski eksport, biorąc pod uwagę silną integrację kraju z niemieckimi łańcuchami dostaw. Niemniej jednak czescy eksporterzy z powodzeniem zdywersyfikowali część swojej działalności w kierunku rynków alternatywnych, w szczególności Wielkiej Brytanii, Francji i Polski. Na początku 2025 r. eksport odnotował znaczny wzrost w wyniku gromadzenia zapasów przez przedsiębiorstwa amerykańskie w oczekiwaniu na wprowadzenie ceł. Po pierwszych trzech kwartałach 2025 r. saldo rachunku bieżącego unormowało się, wykazując jedynie minimalny wzrost w porównaniu z rokiem poprzednim. Patrząc w przyszłość, oczekuje się, że trwające ożywienie gospodarcze – wspierane przez poprawę aktywności inwestycyjnej i umiarkowaną ekspansję fiskalną – będzie napędzać wzrost importu w nadchodzącym roku, co prawdopodobnie spowoduje pewne zmniejszenie nadwyżki na rachunku bieżącym. Ponadto, w związku z trwającymi działaniami Unii Europejskiej na rzecz remilitaryzacji, przemysł obronny ma szansę odgrywać coraz ważniejszą rolę w kształtowaniu profilu eksportowego Republiki Czeskiej.
Partia ANO pod przewodnictwem Babiša powraca do władzy, sygnalizując zmianę kierunku polityki
Zgodnie z przewidywaniami październikowe wybory parlamentarne w Czechach w 2025 r. przyniosły zdecydowane zwycięstwo prawicowemu i eurosceptycznemu ruchowi ANO, który pod przewodnictwem byłego premiera Andreja Babiša zdobył 34,5% głosów, kończąc tym samym kadencję centroprawicowej, proeuropejskiej koalicji „Spolu”, na czele której stał ustępujący premier Petr Fiala. Kampania partii ANO skupiała się na odrzuceniu dalszych środków konsolidacji budżetowej oraz przyjęciu bardziej asertywnego stanowiska wobec Unii Europejskiej i polityki wobec Ukrainy. Nie uzyskawszy bezwzględnej większości, ANO utworzyło koalicję rządzącą z skrajnie prawicową, eurosceptyczną partią Wolność i Demokracja Bezpośrednia (SPD) oraz populistyczną partią Kierowców, co zapewniło nowemu rządowi większość 108 z 200 mandatów w Izbie Niższej.
Nowo utworzona koalicja osiągnęła konsensus w sprawie ogólnych wytycznych politycznych mających na celu przekształcenie krajowego krajobrazu gospodarczego, społecznego i środowiskowego. Centralnym punktem jej programu jest zdecydowany sprzeciw wobec wybranych inicjatyw Unii Europejskiej, w tym Zielonego Ładu, proponowanego zakazu silników spalinowych oraz paktu migracyjnego, co wskazuje na szerszą tendencję eurosceptyczną. W kwestiach gospodarczych koalicja zobowiązuje się do zakończenia trwających działań na rzecz konsolidacji budżetowej, powstrzymania się od wprowadzenia euro oraz cofnięcia ostatnich podwyżek podatków w celu złagodzenia presji na przedsiębiorstwa i gospodarstwa domowe. Jeśli chodzi o reformy społeczne, zamierzają ograniczyć wiek emerytalny do 65 lat, cofając w ten sposób reformy poprzedniej administracji, które pozwoliłyby na jego stopniowe podwyższanie w nadchodzących dziesięcioleciach. Aby zapewnić przystępność cenową energii – kluczowy element kampanii wyborczej – rząd będzie dążył do obniżenia opłat za dystrybucję i przesył energii oraz wprowadzi dotacje na rzecz odnawialnych źródeł energii.
Powstanie nowego rządu koalicyjnego prawdopodobnie przyniesie również znaczące zmiany w polityce zagranicznej i stosunkach międzynarodowych Czech. Andrej Babiš od dawna jest zagorzałym zwolennikiem Grupy Wyszehradzkiej – regionalnego ugrupowania obejmującego Czechy, Polskę, Węgry i Słowację. Wraz z powrotem Babiša do władzy, obok Viktora Orbána na Węgrzech i Roberta Fico na Słowacji, te trzy kraje mogą w coraz większym stopniu koordynować stanowiska charakteryzujące się sceptycyzmem wobec dalszej centralizacji władzy UE oraz bardziej restrykcyjnym podejściem do takich kwestii, jak polityka migracyjna oraz wsparcie wojskowe i finansowe dla Ukrainy. Niemniej jednak Babiš wykazał się znacznym pragmatyzmem podczas swojej poprzedniej kadencji jako premier (2017–2021), co sugeruje, że potrafi złagodzić populistyczną retorykę praktycznymi względami.