Wybrzeże Kości Słoniowej
Zimbabwe
USA
Libia
Brazylia
Europa
Chiny
Japonia
KanadaNormalizacja tempa wzrostu, wciąż w dużej mierze uzależniona od turystyki
Oczekuje się, że w 2027 r., trzeci rok z rzędu, tempo wzrostu ulegnie spowolnieniu, ponieważ gospodarka zbliża się do swojego długoterminowego potencjału po okresie ożywienia gospodarczego następującego po pandemii. Oczekuje się, że turystyka, główny filar działalności gospodarczej, który odpowiada za około 85% eksportu, 40% PKB i 50% zatrudnienia, wejdzie w fazę normalizacji, nadal czerpiąc wsparcie z ekspansji segmentów luksusowych pobytów i rejsów wycieczkowych. Ponadto sektor ten pozostanie w dużym stopniu uzależniony od sytuacji gospodarczej w Stanach Zjednoczonych, ponieważ ponad 80% osób odwiedzających archipelag pochodzi właśnie z USA. Usługi finansowe offshore, stanowiące drugi filar gospodarki i reprezentujące od 15% do 20% PKB, powinny również nadal wspierać aktywność gospodarczą pomimo bardziej rygorystycznego międzynarodowego otoczenia regulacyjnego.
Oczekuje się również, że zagraniczne inwestycje prywatne, skoncentrowane w sektorze budowlanym, pozostaną kluczowym motorem aktywności gospodarczej. Inwestycje w infrastrukturę turystyczną (hotele, lotniska, porty itp.) mają na celu złagodzenie ograniczeń przepustowości, które hamowały dotychczas rozwój sektora, natomiast inwestycje w sektorze energetycznym stanowią część ambitnego programu modernizacyjnego, mającego na celu obniżenie wysokich kosztów energii elektrycznej oraz wsparcie potencjału wzrostu gospodarczego. Do flagowych projektów należą terminal regazyfikacji LNG w Clifton Pier (370 mln USD) oraz modernizacja sieci energetycznej na wyspie New Providence (130 mln USD), przy czym oba projekty mają zostać ukończone do 2027–2028 r.
Wyższe dochody z turystyki powinny częściowo zrównoważyć skutki inflacji, spowodowanej przede wszystkim cenami paliw, transportu i żywności. Oczekuje się, że w 2027 r. inflacja będzie negatywnie wpływać na siłę nabywczą gospodarstw domowych. Z drugiej strony wprowadzenie „Sand Dollar” – cyfrowej waluty wprowadzonej przez Bank Centralny Bahamów (CBB) w 2020 r. – sprzyja włączeniu finansowemu i powinno wspierać konsumpcję prywatną. Jednocześnie wydatki publiczne powinny nadal podlegać ograniczeniom ze względu na wymogi konsolidacji fiskalnej.
Ciągła poprawa stanu finansów publicznych pomimo niestabilnej sytuacji zewnętrznej
Oczekuje się, że konsolidacja fiskalna pozwoli utrzymać deficyt publiczny na poziomie zbliżonym do równowagi w roku budżetowym 2026–2027 (od 1 lipca 2026 r. do 30 czerwca 2027 r.). Dochody (22% PKB w roku budżetowym 2025–2026) powinny pozostać zasadniczo stabilne, ponieważ wyższe wpływy z podatków związanych z turystyką oraz wpływy z nowego globalnego podatku minimalnego w wysokości 15% nakładanego na duże przedsiębiorstwa międzynarodowe (około 0,8% PKB) z dużym prawdopodobieństwem w znacznym stopniu zrównoważą zniesienie podatku VAT od nieprzetworzonej żywności oraz środki ulg w podatku od nieruchomości wprowadzone w kwietniu 2026 r. Jednocześnie oczekuje się, że rząd nada priorytet inwestycjom w sektorach energetycznym i opieki zdrowotnej, podczas gdy ogólne wydatki (20,8% PKB) powinny ulec niewielkiej zmianie.
Strategia finansowania rządu nadal opiera się głównie na rynku krajowym, w szczególności na bankach komercyjnych i inwestorach instytucjonalnych, poprzez emisję papierów wartościowych w walucie lokalnej w celu ograniczenia ryzyka kursowego i refinansowego. Podejście to wydaje się uzasadnione, biorąc pod uwagę wciąż znaczny udział długu zagranicznego, który w połowie 2026 r. stanowił około 45% całkowitego zadłużenia publicznego, a także wysokie obciążenie odsetkowe wynoszące prawie 20% dochodów rządowych. Niemniej jednak kontynuacja konsolidacji budżetowej, wspierana przez utrzymującą się nadwyżkę pierwotną (około 3,5% PKB w 2025 r.), powinna przyczynić się do zmniejszenia wskaźnika długu publicznego do PKB w 2027 r.
Pomimo niewielkiej poprawy oczekuje się, że saldo rachunku bieżącego w 2027 r. pozostanie głęboko ujemne, co odzwierciedla strukturalną zależność kraju od importu towarów (paliw, produktów spożywczych i dóbr kapitałowych), którą wpływy z turystyki i usług finansowych tylko częściowo równoważą. Ponadto oczekuje się, że znaczny deficyt dochodów pierwotnych nie ulegnie zmianie ze względu na repatriację dywidend przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym działające na Bahamach, zwłaszcza w sektorach turystycznym i finansowym. Ogólnie rzecz biorąc, ryzyko nadal skłania się w stronę scenariusza pesymistycznego. Spowolnienie w światowej turystyce lub utrzymujący się wzrost cen energii mogłyby jeszcze bardziej osłabić pozycję zewnętrzną tego wyspiarskiego kraju. Niemniej jednak oczekuje się, że Bank Centralny będzie nadal bronił sztywnego kursu dolara bahamskiego względem dolara amerykańskiego, dążąc jednocześnie do utrzymania odpowiedniego poziomu rezerw walutowych, które w czerwcu 2026 r. odpowiadały wartości pięciu miesięcy importu.
Większa stabilność polityczna, ale utrzymująca się zależność od Stanów Zjednoczonych
Partia Postępowo-Liberalna (PLP, centrolewica) okazała się zdecydowanym zwycięzcą przedterminowych wyborów parlamentarnych, które odbyły się w maju 2026 r., zapewniając sobie bezwzględną większość w parlamencie (33 z 41 mandatów) i umacniając swoją pozycję u władzy do 2031 r. Premier Philip Davis, wybrany na drugą z rzędu pięcioletnią kadencję – po raz pierwszy od 1997 r. – czerpie korzyści z wyników udanej polityki gospodarczej skoncentrowanej na rozwoju turystyki, reformie sektora energetycznego oraz zwiększeniu przejrzystości systemu finansowego w celu przyciągnięcia większych inwestycji zagranicznych. Pod tym względem Bahamy są jednym z pionierów w regionie w walce z praniem brudnych pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Przestępczość związana z międzynarodowym handlem narkotykami oraz rosnące koszty życia to dwa główne czynniki ryzyka, które mogą zagrozić stabilności politycznej kraju.
Na arenie międzynarodowej Bahamy utrzymują uprzywilejowane stosunki z Waszyngtonem – swoim głównym partnerem handlowym, głównym inwestorem i głównym źródłem turystów – pomimo odmowy Nassau w 2024 r. przyjęcia propozycji administracji Trumpa dotyczącej przyjmowania migrantów deportowanych ze Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie oczekuje się, że rząd będzie nadal dywersyfikował swoje partnerstwa, czego przykładem jest umowa podpisana ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi w 2022 r. w celu promowania turystyki między obydwoma krajami, a także partnerstwo zawarte z Botswaną w 2023 r. w celu zacieśnienia współpracy w dziedzinie turystyki i usług finansowych. Inicjatywy te mają jednak skromną skalę i nie podważają silnej zależności gospodarczej kraju od Stanów Zjednoczonych.